พรุ่งนี้ แปดโมง Steeveมันเอาแน่ !!

ตกลง ต้องซื้อcontract ใหม่หมด เลยเหรอ
‘งี้ แล้วอันเก่าเฮียทำไง ??

เธอสบายดีป่าว
เฮียได้ข่าวว่า อ้วนขึ้น จริง-เท็จ ประการใด
ถ้าไม่เป็นความลับมากเกินไป บอกเฮียตามตรง ได้ไม๊จ๊ะ ??

หึ หึ

- เธอเลือกเขาในชาตินี้ ถ้าชาติหน้ามี เลือกเฮียได้ไหม ??
บางอารมณ์เฮียก็อยากพูดประโยคนี้ดัง ดัง หวังให้เทวดาได้ยิน

- ง่าย ง่าย แค่ปลายจมูก
1965
สหภาพโซเวียทประสบความสำเร็จ ในการส่งยานสปุทนิคขึ้นสู่ดวงจันทร์
แต่ครั้งนั้น พวกเขาก็พบกับปัญหาใหญ่ที่สำคัญ คือ
นักบินอวกาศไม่สามารถ ใช้ปากกาจดบันทึกข้อมูลต่าง ต่าง ได้
เนื่องจากในสภาวสุญญากาศ หมึกปากกาลอยตัวไม่ไหลลงที่ปลายด้าม
สหรัฐฯรู้ปัญหานี้ ดังนั้นก่อนที่พวกเขาจะส่งนักบินไปกับยาน อพอลโล11
นาซาใช้งบประมาณกว่าสองร้อยล้านเหรียญ ประดิษฐ์
>> ” แอ๊บโดมิไนเซอร์ ซูเปอร์เพน ”
ตัวปากกาผลิตจากไทแทเนี่ยม ใช้หมึกชนิดพิเศษที่ไร้น้ำหนัก
มีกระบอกอัดลมแรงดันต่ำที่ปลายด้าม
ปรากฎว่าใช้งานได้อย่างมีประสิทธิภาพ
เทคโนโลยีนี้ถูกปกปิดเป็นความลับสุดยอด ประสาฝรั่งขี้หวง

2003
ยานอวกาศ ” เสิ่นโจว 6 ” เดินทางกลับจากดวงจันทร์อย่างปลอดภัย
จีน กลายเป็นประเทศที่สามของโลก ที่ สามารถส่งมนุษย์อวกาศไปดวงจันทร์
สหรัฐฯ ติดตามข่าวอย่างใกล้ชิด เพราะอยากรู้ว่านักบินของจีนใช้อะไร
จดข้อมูลในอวกาศ
พวกเขาเชื่อว่าไม่มีวันที่จีนจะคิดค้น” ปากกา โอจ๊อด ” ได้อย่างเด็ดขาด
วันแถลงข่าว
เสี่ยว จิง จิง หัวหน้าทีมนักบิน กล่าวอย่างภาคภูมิใจ
” แม้เราจะก้าวทีหลัง แต่ถ้าเราเดินเร็ว เร็ว ซักวันเราก็จะแซงหน้าคนอื่น ”
เขาพูดเหมือนจงใจคุยทับ ” ก้าวเล็ก เล็ก ” ของ อาร์มสตรอง

นักข่าว CNN คนหนึ่ง ทนหมั่นไส้ไม่ไหว ลุกขึ้นถามกลางห้องแถลงข่าว
นักข่าว = ” มิสเตอร์ เสี่ยว ”
นักบิน = ” เรียกผมว่า จิง จิง ดีกว่าไม๊ครับ ค่อยน่าฟังหน่อย ”
นักข่าว = ” ได้ครับ มิสเตอร์จิง // ตามข้อมูลของ CIA ที่สหรัฐฯส่งมาสอดแนม
ในคราบนักธุรกิจ
ไม่พบรายงานว่า องค์การอวกาศของจีนผลิตอุปกรณ์ในการจดบันทึก แต่อย่างใด
ผมอยากทราบว่า คุณจิงใช้สิ่งใดเป็นเครื่องมือในภาระกิจนี้ ”
นักบิน = ” คุณนักข่าวครับ พวกเราชาวเอเชีย ล้วนแล้วแต่มีภูมิปัญญาท้องถิ่น
เป็นสมบัติประจำชาติ
และ พวกเรารู้จักใช้มันให้เกิดประโยชน์สูงสุด อย่างเหมาะสม ”
(( อาจิงยกถ้วยชา อูล่อง ขึ้นซดดังโฮก แล้วร่ายต่อ ))
นักบิน = ” แม้เทคโนโลยี่ของเราจะด้อยกว่าประเทศของท่าน แต่เราก็ไม่โง่ ครับ ”
นักข่าว = ” คุณจิง บอกมาเลยครับ อย่ามาหลอกด่ากัน ”
นักบิน = ” ได้ครับ ถ้าคุณอยากรู้จริง จริง… ผมใช้ไอ๊นี่ครับ ”
พูดจบ เขาก็ควักดินสอขึ้นมาโชว์ ให้หมอนั่นดู
..
..
ข่าวนี้ ไปถึงทำเนียบขาวในอึดใจต่อมา
คนที่นั่งในห้องทำงานรูปทรง วงรี คิดอะไรไม่มีใครรู้
แต่เด็กอนุบาลในโรงเรียนที่อยู่ละแวกใกล้เคียง รำพึงให้ครูให้ได้ยินว่า
” เสียดายเงินสองร้อยล้านชิพหาย น่าจะเอามาซื้อขนมแจกพวกหนู ”

- เรื่องจริง จากขอบอ่าง
(( ภาพประกอบ = ชายวัยสี่สิบสี่ + สาววัยยี่สิบ + โฟม ล้นอ่างอาบน้ำ ))
” พี่มาเที่ยวบ่อยไม๊คะ ”
” ปีละหน ครับ ”
” แหม ยังกะเที่ยวงานกาชาดสวนอัมพร เลยนะคะ ”
” อื้อ พี่ไม่ค่อยมีเวลา บ้านพี่อยู่ไกล ”
” หนูมีแขกประจำคนนึงบ้านอยู่นครสวรรค์ ตีรถมาเที่ยวอาทิตย์ละครั้ง
บ้านพี่อยู่ไหนคะ ”
” เกือบถึงแม่ฮ่องสอน แน่ะ ”
” อยู่ถึงชายแดนยังอุตส่าห์มาถึงโพฯ ใจรักนะเนี่ย พี่เนี่ย ”
” หนูชมพี่ใช่ไม๊ ”
” ค่ะ // หันหลังค่ะ หนูจะถูให้ ”
” น่ารัก คุยเก่ง แบบนี้ เสี่ยติดตรึมล่ะสิ เรา ”
” ก็ พอมีบ้างค่ะ อย่างคนล่าสุดนี่ก็ทุ่มน่าดู เพิ่งซื้อรถให้หนูคันนึง ”
” รถเก๋ง เหรอ ”
” รถเข็น ขายไก่ย่างค่ะ ”
” อ๋อ เค้าคงอยากให้หนูมีรายได้เสริม ”
” ก็คงงั้นแหละค่ะ หนูขายวันแรกได้ตั้งสองพันกว่า ”
” ขายไก่ย่าง ?? ”
” ขายรถเข็นเนี่ยแหละค่ะ ไม่รู้จะเอาไว้ทำไม ”
” หนูทำงานที่นานรึยัง?? ”
” ห้า - หกเดือนค่ะ แต่ก่อนหนูทำงาน >> วงการบันเทิง ”
” เป็นนางแบบ เหรอ ”
” ขายวีซีดี คลองถม ค่ะ ”
” แล้วมาทางนี้ได้ไง ”
” ก็ ตอนหลังไปทำงาน การโรงแรม ”
” โอเรียนทอล หรือ ฮิลตัน ?? ”
” โรงแรมม่านรูดค่ะ ”
” อื้อ เป็นคนไม่เลือกงานนะ หนูเนี่ย
” ค่ะ หนูสู้ชีวิต ”
” แล้วเป็นไง ที่นี่ดีไม๊ ”
” ก็ ดีกว่าไม่มีงานค่ะ ”
” เค้าแบ่งหนูยังไง ?? ”
” อย่างที่พี่จ่ายไปนี่ หนูได้ครึ่งนึง แล้วก็หักนู่นนี่ นิดหน่อยค่ะ
แต่ทิพหนูได้เต็ม เต็ม ”
” พี่ควรทิพหนูเยอะ เยอะ ว่างั้นเหอะ ”
” แล้วแต่พี่จะตีความ ค่ะ ”
” คิดว่า จะทำงานนี้อีกนานไม๊ ”
” ยังไม่รู้เลย หนูจบแค่ มอหก จะไปทำอะไรที่ไหนได้ ”
” เด็กแถวบ้านพี่จบปริญญาโท ยังนอนอยู่บ้าน ขอเงินแม่
แย่งข้าวหมา อยู่เล๊ย ”
“… ค่ะ ”
” หนูทำงานหาเงินเลี้ยงตัวเองได้ ไม่ขอใคร ไม่ทุจริตโครงการรถดับเพลิง
พี่ก็ว่าน่านับถือแล้วล่ะ ”
” ขอบคุณค่ะ // ขึ้นได้แล้วค่ะ หนูจะเช็ดตัวให้ ”
” หนูก็ตัวเปียกเหมือนกัน งั้นเดี๋ยวพี่เช็ดให้หนูบ้าง ”
” ค่ะ เรามาผลัดกันเช็ด ”
” อื้อ เอา เอา !! ผลัดกันเช็ด !! ”
” พี่จะพูดย้ำทำไมคะ ?? ”
จบการสนทนา // เงียบ ได้ยินแต่เสียงแอร์

- สวรรค์ชั้นเป็ด (( ตลก สาธารณะ ))
สามสาวเสียชีวิตพร้อมกัน วิญญาณมาถึงหน้าประตูสวรรค์
” เชิญพวกเธอเข้าไปได้ แต่ขอเตือนเอาไว้ ว่า อย่าเหยียบเป็ด ” ผู้คุม กำชับ
สามสาว รู้สึกสงสัย แต่เมื่อพวกเธอผ่านเข้าไปในประตูสวรรค์ ก็ เก็ท
เพราะในนั้นมีแต่เป็ดเต็มไปหมด
ในที่สุดหญิงสาวคนที่1 ก็เหยียบเป็ดจนได้
ผู้ดูแลสวรรค์เดินมาหาเธอ พร้อมกับชายหน้าตาน่าเกลียดที่สุด เท่าที่เธอเคยเห็น
“เธอเหยียบเป็ด ดังนั้นเธอจะต้องถูกผูกติดกับชายคนนี้ไปจนนิรันดร์กาล”
ผู้ดูแลสวรรค์เดินจากไป
ไม่นานนัก หญิงสาวคนที่ 2 ก็เหยียบเป็ดอีก เธอถูกทำเช่นเดียวกับเพื่อนของเธอ
หญิงสาวคนที่ 3 เห็นดังนั้น จึงวิตกเป็นอันมาก
เธอไม่อยากผูกติดกับชายหน้าตาน่าเกลียด อย่างเพื่อนของเธอทั้ง 2 คน
จึงระมัดระวังทุกฝีก้าว
จนเวลาผ่านไปเนิ่นนาน เธอไม่เหยียบเป็ดเลยสักตัว
ในที่สุดผู้ดูแลสวรรค์ก็มาหาเธอ พร้อมกับชายหนุ่มรูปงาม จับทั้งคู่ผูกติดกัน
แล้วเดินจากไปโดยไม่ได้พูดอะไร
” ไม่รู้ว่าอะไรนะคะ ที่ทำให้ฉันได้มาผูกติดกับคุณ” เธอกระมิดกระเมี้ยน
ชายคนนั้นมองหน้า แล้ว พูดอย่างหงุดหงิด ว่า
” ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ที่แน่ แน่ คือ ผมเหยียบเป็ด”

..
..

สวัสดี

อรทัย รักกับผู้ชายคนหนึ่ง
เหตุบางอย่างทำให้เธอและเขา ห่างกัน
ฝ่ายชายมีหญิงคนใหม่ ยังไม่ทันได้ปรับความเข้าใจ
เธอก็ประชดเขาด้วยการ
แต่งงาน กับผู้ชายคนที่ก้าวเข้ามาในเวลาพอเหมาะ

วันที่ผ่านไป และ ใจที่ไม่เคลียร์บอกกับเธอว่าผู้ชายที่เธอลงเอย คนนี้
>> ” ไม่ใช่ ”
ยิ่งเมื่อได้รู้ว่า ” คนที่ใช่ ” ของเธอ ยังไม่ปลงใจกับหญิงคนใด
เธอก็ยิ่งรู้สึกผิด และ เสียใจ
” ทุกครั้งที่ อ้อ หันกลับไปมอง… อ้อ รู้สึกว่า ถ้าวันนั้นไม่ประชดเขา
วันนี้ คงเป็นอีกอย่าง ”

อรทัย คิดเพียงเท่านั้น
..
..

ตอนเฮียเป็นนักศึกษา เฮียมีเพื่อนสนิทสามคน
กินเหล้า-เที่ยวกลางคืน ด้วยกันเป็นประจำ
(( ออกแนวไม่ค่อยรักดี // ตอนนี้เลิกแล้ว ))
เพื่อนคนหนึ่งบ้านอยู่จังหวัดระยอง อีกคนเป็นคนบ้านเดียวกับเฮีย
ก่อนเปิดเทอมปีที่สาม
พวกเรานัดกันไปเที่ยวที่บ้านเพื่อนคนนั้น โดยเฮียกับเพื่อนอีกคน
จะนั่งรถประจำทาง
ไปพบกับเขาที่ระยอง แล้วจึงจะกลับมาพร้อมกันตอนเปิดเทอม

สองวัน ก่อนกำหนดที่เรานัดกัน
เพื่อนคนที่อยู่บ้านเดียวกับเฮียเกิดติดธุระทางบ้าน กระทันหัน
พวกเราล้มเลิกแผนการเที่ยว
เฮียเปลี่ยนตั๋ว นัดเพื่อนที่ระยองให้เข้ามาเที่ยวกรุงเทพฯ แทน
ทุกคนโอเค ตกลงกันว่าปิดเทอมหน้า ค่อยไปใหม่

ผ่านไปสามวัน เพื่อนไม่โผล่มา
เฮียไม่เฉลียวใจอะไร แต่ไปหยอดตู้โทรฯทางไกลที่หน้าหอ
ปลายสายที่ระยองบอกว่า เขาเสียชีวิตจากอุบัติเหตุ
ในวันที่เดินทางเข้ากรุงเทพ
ศพอยู่ที่วัด พรุ่งนี้เผา
..
..

เพื่อนอีกคนของเฮียเสียใจอย่างมาก
มันพร่ำบอกแต่ว่า มันเป็นสาเหตุที่ทำให้เพื่อนตาย
” ถ้ากูไม่ติดธุระ ถ้าพวกเราไปเที่ยวตามแผน ก็ไม่เป็นแบบนี้ ”

เวลาผ่านไปมันยังคร่ำครวญแต่ประโยคเดิม โทษตัวเองทุกครั้งที่
นึกถึงการตายของเพื่อน
วันหนึ่ง เฮียพูดกับมันว่า
” ถ้ามึงคิดอย่างงี้ กูก็มีส่วนผิด เพราะกูเป็นคนนัดให้มันมากรุงเทพฯ ”
” แล้วมึงเคยคิดไม๊ว่า ถ้าเราสองคนนั่งรถไปหามันที่ระยอง
เราก็อาจเกิดอุบัติเหตุตายทั้งคู่ ก็ได้ ”
” อะไรที่มันจะเกิด มันก็เกิด อะไรที่เป็นไปได้ มันต้องเป็นไป ”
” ที่มึงไม่เห็น ไม่ใช่ว่ามันจะเป็นอย่างที่มึงคิด ”
” มึงเสียใจ กูเสียใจ แล้วเราได้เฮี่ย’ไร ”
มันร้องไห้หนักกว่าเดิม
แต่หลังจากวันนั้นก็ไม่พูดถึงเรื่องการตายของเพื่อน อีกเลย
..
..

เฮียตัดสินทุกอย่างในชีวิต ด้วยประสบการณ์
ไม่ตัดสินจากคำสั่งสอน , ตำรา หรือ หนังเกาหลี เฮียไม่คาดหวังอะไรกับ
สิ่งที่ยังไม่เห็น
ผิดพลาด เสียใจ เฮียไม่เก็บไว้นานเกินไป

บนทางสองแพร่ง
หากเฮียเลือกเดินไปตามทางใด ทางหนึ่ง แล้วบังเอิญพบเสือ-จระเข้
เฮียจะหาทางหลบหลีก หลอกล่อ หนีมันให้ได้ จะไม่นั่งลงร้องไห้ฟูมฟาย
นึกเสียดาย ว่า น่าจะไปอีกทาง
ไม่มีใครรับประกันกับเฮียได้ว่า อีกทางหนึ่งนั้นไม่มีมนุษย์กินคน
ที่กำลังตั้ง วง กินเหล้า และ มองหากับแกล้ม พอดี

” อาจไม่เป็นแบบนี้ ” ที่เพื่อนเฮียพร่ำพูด มันอาจจะเลวกว่านี้
” อาจเป็นอีกอย่าง ” ของอรทัย อาจเป็นสิ่งอัปมงคลชีวิต
กว่าที่เธอประสพอยู่ในขณะนี้ ก็ได้ ใครจะไปรู้ ??
ไอ๊ที่เราคิดว่าน่าจะดี มันอาจไม่ดีจริง
ขนาดรถถัง และ ทหารถือปืน ที่ประชาชนเคยมอบดอกไม้ให้
ด้วยความหวังว่าจะช่วยให้ชีวิตดีขึ้น ก็ยังไม่เห็นเป็นไปตามที่ฝัน

สรรพสิ่งล้วนเปลี่ยนแปลง ไม่วันนี้ ก็ วันหน้า
จงอยู่กับความจริง อยู่กับสิ่งที่เราจับต้องได้
จะดี หรือ ร้าย เราก็ยังพอหาทางแก้ไข ได้มากกว่าจะรับมือกับสิ่งที่เรา
คิดเอาเอง
ผิดพลาด - เสียใจ ใครก็เป็นกันทั้งนั้น
ไม่พอใจกับสิ่งที่มีอยู่ ก็ไม่แปลก แต่อย่าไปผูกติดกับความรู้สึกที่ว่า
อันนั้น >> ” มันน่าจะดี ”

..
..

เฮียก็งั้น งั้น says : ฟังเรื่องของเธอแล้ว เฮียก็อยากเล่าอะไรให้เธอฟังบ้าง
เฮียก็งั้น งั้น says : ไว้พรุ่งนี้
อ้อ says : เฮียก็งี้ทุกที แล้วก็เบี้ยว
อ้อ says : เล่าคืนนี้เลยไม่ได้เหรอคะ
เฮียก็งั้น งั้น says : น่าาาาาา ไม่เบี้ยว

เล่าแล้วนะ

สวัสดี