เริ่มต้นที่นั่น

หกปีก่อน
เฮียเล่นเวบบอร์ดไกลบ้าน ของ พันทิพ.com โดยบังเอิญ

ที่นั่น
เฮียได้รู้จักกับ
น้าขลุ่ย เจ๊แมงมุม
แอ่นแจ่วอ่อมแกงป่า หมวยเบบี้
3t
Lacto
vm แวนดี้แมน
Lady ศฟกั
พัด บางบอน
small cupid
ประธานโค
ซือเจ๊แนน หมวยยั่วสวาท
CS
มตรรวค
เซ้ว
Angel N

และ ใครอื่นอีกร้อยกว่าชีวิต

เฮียตั้ง-ตอบ กระทู้พูดคุยไม่นานก็กลมกลืนไปกับพวกเขา
พวกเราสนิทสนม เล่นกันสนุกสนาน
บางครั้งก็ผาดโผนเร้าใจแล้วแต่อารมณ์จะพาไป
เฮียจำไม่ได้ว่าตัวเองเริ่มเขียนบทความตั้งแต่เมื่อไหร่
แต่จำได้ว่า เริ่มต้นที่นั่น

ไกลบ้าน พันทิพ เป็นชุมชนใหญ่
มีประชากรหลากหลายทั้งรูปร่าง หน้าตา ความคิดอ่าน และ สันดานเดิม

ไม่แปลกที่มีคนกลุ่มหนึ่งไม่พอใจ
ระคายเคืองในประเพณีการละเล่นที่ประหลาดโลดโผนของพวกเรา
พวกเขาคอยสอดส่อง ท้วงติง รวมไปถึงก่อกวน ก่นด่า บ้าง
เป็นครั้งคราว ตามสิทธิที่พวกเขาพึงมีในฐานะสมาชิกทั่วไป

โดยลืมไปว่าพวกเราก็มีสิทธินั้น เช่นกัน
เมื่อเฮียตอบโต้กลับคืนในแบบสันดานเดิมของเฮีย
พวกเขาจึงทนไม่ได้

ในชีวิตนี้
เฮียรู้สึกเสียใจในการกระทำของตัวเองที่สุดสองครั้ง
ครั้งแรก คือ
ตอนที่เฮียแอบเอากาวตราช้างหยอดจิ๋มเพื่อนนักเรียน
อนุบาล ระหว่างนอนกลางวัน
ครั้งที่สอง คือ ตอนที่เฮียปากหมา
เปิดฉากด่าทอกับกลุ่มบุคคลที่ไม่เป็นมิตรในไกลบ้าน
เป็นสาเหตุให้เกิดวิวาทะครั้งใหญ่
และเกิด ” กบฏไกลบ้าน ” แยกตัวออกมาก่อตั้ง “คลับจิปาถะ”
ในเวลาต่อมา

เฮียยอมรับว่าเฮียเป็นฝ่ายผิด
แต่ขอยืนยันว่า ฝ่ายนั้นก็ทำไม่ถูก

จิปาถะ ครึกครื้นรื่นเริงอยู่พักใหญ่ ก็ค่อย ค่อย อ่อนแรง
ด้วยปัจจัยหลายอย่าง
รวมถึงการสูญเสียสมาชิกคนสำคัญคนหนึ่ง
จากนั้น มนต์ขลังของจิปาถะก็เสื่อมลง
คนคุ้นเคยเริ่มหายหน้า หายตา บางคนไปออกเทป
บางคนก็ไปถ่ายนู้ด
ในที่สุดเฮียก็หยุดเล่นที่นั่นเหมือนกับอีกหลาย หลายคนที่หายไป
โดยไม่สามารถบอกได้ว่า ทำไม ??

..
..

เฮียย้ายมาเล่นที่สองหาว.com ด้วยความสมัครใจ
ไม่มีใครหลอก ว่า จะพาไปออกทีวี
ตลอดสามปีกว่ามีน้อง น้อง จากจิปาถะส่วนหนึ่ง
ติดต่อ-ติดตามเฮีย อยู่เป็นระยะ
ในความห่างไกล มีสายใยอะไรซักอย่างบาง บาง
คล้ายแผ่นซึมซับรอลิเอะ เชื่อมเราเอาไว้
มันเป็นสัมพันธ์ที่สัมผัสได้ พอให้รำคาญ

เฮียได้รับการต้อนรับจากมวลสมาชิก สองหาว อย่างอบอุ่น
แต่ยังระลึกถึงวันเก่า เก่า ที่จิปาถะเสมอ
ทุกครั้งที่ได้รับคำชมในทำนองว่า

• ชอบอ่านที่เฮียเขียน
• อยากให้เฮียเขียนบ่อย บ่อย
• เฮียเกิดมาเพื่อสิ่งนี้ ฯลฯ

เฮีย ก็ อด ไม่ได้ที่จะคิดถึงพี่-น้องผองเพื่อน
เพราะมีบุคคลเหล่านี้
เฮียจึงมีแรงดลใจในการเขียนอย่างทุกวันนี้

ความสุขที่คนอ่านได้รับจากเรื่องของเฮีย
ที่จริงมันมาจากพวกเธอ ” ชาวจิปาถะ ”
..
..

วันหนึ่ง
” bRo0Ke//บุก ” สมาชิกเก่าค่อนไปทางแก่
เล่าให้ฟังว่า
นอกจากเธอจะทำไข่เจียวให้พี่ผู้ชายกินทุกวันแล้ว
ขณะนี้เธอยังทำblogอยู่ด้วย
” อยากเห็นเฮียมีblogมากเลยค่ะ ” เธอว่าอย่างนั้น
ประสาคนบ้านนอกอย่างเฮียจะไปรู้จักอะไรล่ะ blog - เบลิ๊กนั่นน่ะ
เธอเลยอธิบายให้ฟังเสียยืดยาว พร้อมตัวอย่างโดยละเอียด
แต่สุดท้ายเธอคงประเมินขีดความสามารถของเฮียได้
จึงลงท้ายว่า
เฮียส่งเรื่องมาให้บุก เดี๋ยวบุกจัดการเอง

ทุกอย่างที่เห็นในนี้
เกิดขึ้นด้วยความคิดริเริ่มของบุกทั้งสิ้น
ทั้งการออกแบบ พิสูจน์อักษร ก่อสร้าง และ วางท่อน้ำประปา

เธอบอกว่า หากมันทำให้ทุกคนที่เข้ามาอ่านหรรษาอารมณ์ดี
เธอก็ดีใจ
แต่ถ้าเจ้าหน้าที่ตำรวจกองปราบปรามบังเอิญผ่านมาเห็น
แล้วเกิดความขุ่นเคืองในบทความบางเรื่อง
ที่เกี่ยวกับความมั่นคงของชาติ
ก็ตัวใคร ตัวมัน

วันนี้
เฮียมีblogเป็นของตัวเอง ก็รู้สึกดีใจไม่เบา
ถึงเฮียจะใช้โอกาสนี้ช่วยพยุงราคาข้าวเปลือก
ให้กับเกษตกรไม่ได้
แต่เฮียก็หวังว่าอย่างน้อยก็คงพอมีโอกาสให้พวกเรา
ได้กลับมาพบกันอีก
แม้ไม่รู้ ว่า จะมาพบกันทำไม ??

เฮียรักทุกคน

สวัสดี