วิรุฬฯสัญจร// บันทึกจากฟากฟ้า((ไม่ด่าทักษิณ))

หมวด: นิราศ, เฮียเล่าเรื่อง โดย เฮีย เมื่อ 2:01 pm

วิรุฬฯสัญจร// บันทึกจากฟากฟ้า((ไม่ด่าทักษิณ))

วันที่ยี่สิบ Nov 2005
ขณะนี้เฮียกำลังเดินทางด้วยความเร็ว580ไมล์ต่อชั่วโมง
เหนือมหาสมุทรแปซิฟิคที่ความสูง 32000ฟุต อากาศข้างนอก
-63 องศาฟาเรนไฮท์
ไทเป ไต้หวันอยู่ห่าง 4000 ไมล์ อีกประมาณแปดชั่วโมงครึ่ง
จะถึงที่นั่น

เฮียออกเดินทางจาก San Francisco เมื่อ5ชั่วโมงที่ผ่านมา
พร้อมกับผู้โดยสารอีกเกือบสี่ร้อยคน
การเดินทางโดยเครื่งบินเป็นการเสี่ยงดวงชนิดหนึ่ง
ถ้าดวงดี ก็ถึงที่หมาย
ถ้าดวงร้าย ก็ตายหมู่
มีคนปากอัปมงคลเคยบอกว่าถ้ามีใครซักคนบนเครื่องบิน
ดวงถึงคราวตาย
คน คนนั้นจะพาผู้โดยสารทั้งหมดตายไปกับเขา
เฮียฟังแล้วก็รู้สึกค่อนข้างหนาว
แต่การที่เราจะพาคนสี่ร้อยคนไปหาหมอดูเพื่อตรวจดวงชะตา
ก่อนขึ้นเครื่อง
ก็จะดูเอิกเกริกไปสักนิด

ดังนั้น
เราจึงทำได้แค่เพียงปลุกพระเครื่องที่ห้อยคอ ให้ท่านตื่นมาคุ้มครอง

อาหารมื้อแรกประกอบด้วย หมูทอด , ปลาไหลญี่ปุ่น , ผลไม้
เสิร์ฟในถาดน่ารัก จุ๋มจิ๋ม เหมือนของไหว้เจ้า
รสชาดดีกว่าอาหารในตู้เสบียงของการรถไฟแห่งประเทศไทยนิดนึง

ผู้หญิงชาวจีนอายุราวสามสิบ ที่นั่งข้างเฮีย
ตอนขึ้นมาใหม่ ใหม่ ก็ดูดีเอาการ
เฮียทักว่าเธอเหมือน หลิน ชิง เสีย ((ดาราวัยใกล้เคียงกับเฮีย ))
เธอเขินเล็กน้อย
แล้วบอกว่าเฮียเหมือน ฉีเคอะ < <===หมอนี่หน้าตามันเป็นไง วะ ??
ตอนนี้เธอกำลังหลับ อ้าปาก หน้ามันแผล็บ หมดสภาพ
อยากเอื้อมมือหยิบผ้าห่ม
คลุม-อก ให้ แต่กลัวเธอเข้าใจผิดคิดว่าจะไปจับนม
อาจโดนตบเอาง่าย ง่าย
ความปรารถนาดี บางที ก็นำภัยมาสู่ตนเอง

พนักงานบริการเดินมาถามว่าต้องการอะไรไม๊ ??
เฮียตอบว่าต้องการบ้านพร้อมที่ดินย่านบางกะปิ
เธอมองหน้าแล้วทำปากหมุบหมิบ
เฮียฟังไม่ออก
แต่พอเดาได้ว่าถ้าไม่ด่าแม่ก็คงแช่งให้ตายเร็ว เร็ว

ที วี บนเครื่องมีอะไรบ้าง
- หนังเรื่องอะไรไม่รู้ ฉากส่วนใหญ่อยู่บนเครื่องบิน
เรื่องนึงมีแม่มด อีกเรื่องมีมนุษย์ประหลาดสี่คน
- คอนเสิร์ทนักร้องจีน , ข่าวภาษาจีน , สารคดี และ อื่น อื่น
- อยากดูชิงร้อย ชิงล้าน ทำไมไม่ฉาย

กำลังหลับสบาย มีสาว สาว เอามาม่าคัพมาเดินแจก
ไม่อยากแด่กแต่ต้องตื่น
ตอนแรกก็โมโห แต่พอเห็นหน้าตาจิ้มลิ้ม ยิ้มน่ารัก ก็โกรธไม่ลง
ถามเธอว่าใช้แป้งยี่ห้ออะไร ทำไมติดทนนาน ขาวว่อกทั้งคืน
เธอตอบว่ารองพื้นด้วยครีมไข่มุกกวนอิม
ก่อนทาด้วยแป้งสาคูตรามังกร
ใครอยากหน้าขาวเหมือนสาวไต้หวัน ก็ลองทำดู
..
..
สนามบิน เจียง ไคเชค , ไทเป กว้างขวาง โอ่อ่า หลังคาสูงโปร่ง
หายใจสะดวก ผู้โดยสารไม่แออัด (( อาจเป็นเพราะยังเช้ามืด ))
พนักงานร้านขายของปลอดภาษียืนตะโกนเรียกลูกค้า ยังกะแผงขายเสื้อยืด
แถวจตุจักร
บุหรี่ยี่ห้อ "หม้อเบ้อเร่อ " ราคาเพียง$10 ในขณะที่สนามบินSFOขายแพงถึง$35
ส่วน 7-11 บนถนนทั่วอเมริกา ติดป้ายราคา $40 ต่อ 1 cartton
บ้านมันทำเองแต่รัฐบาลบังคับให้ขายแพง เพื่อบีบให้ประชาชนเลิกสูบ
ยอดขายในประเทศตกลงทุกปี มันเลยหาทางออกโดยการส่งไปขายราคาถูก
ในประเทศแถบเอเชีย
เรื่องชั่ว ชั่ว อเมริกาถนัดนัก

ไทเป - บางกอก ใช้เวลาบินสามชั่วโมง
เที่ยวบินนี้มีพนักงานคนไทยหน้าตาน่ารักพูดจีนไหหลำคล่องปรื๋อ
เฮียถามว่าทำไมพูดเก่ง เธอตอบว่าบ้านอยู่หลังโรงงิ้ว
พอถามว่ามีแฟนหรือยัง เธอบอกว่ามีลูกชายสองคน คนโตเรียนอยู่ป.3
ได้ยินดังนั้นเฮียก็ไม่พูดกับเธออีกเลย

..
..

ดอนเมือง
ผู้คนมาจากไหนเยอะแยะ ทั้งไทย ฝรั่ง ผิวดำ ผิวขาว คนป่าก็มี
ฝรั่งหลายคนแต่งตัวทุเรศเหมือนไม่มีวัฒนธรรม และ อารยธรรม
บุคคลต่างด้าวอีกหลายคนเดินลากรองเท้ายาง เกะ กะ กระจัดกระจาย
เฮียมองดูพวกมันตั้งแต่หัว จรด ซ่งตีน ด้วยความรู้สึกขยะแขยง
สารรูปอย่างคนพวกนี้ จะเข้ามาทำประโยชน์อะไรให้กับประเทศไทยได้ ??
>>นักท่องเที่ยวเหรอ ?? ไอ้แอฟริกันตัวดำ ดำ ที่เศษหญ้าฟางติดอยู่บนหัวเนี่ยนะ
โธ่… อยู่บ้านมันวัน วัน จะมีแด่ก รึเปล่าเหอะ
>>นักธุรกิจงั้นเหรอ ?? หน้าตาเหมือนคนจรจัดติดเฮโรอีน กลิ่นเหล้าคลุ้ง อย่างงี้
ไม่เป็นแก๊งค์ค้าโสเภณีข้ามชาติ ก็มาเที่ยวบาร์เกย์แพร่เชื้อเอดส์แถวสมุย-พัทยา
เท่านั้นแหละ
เจ้าหน้าที่ศุลกากรเรียกผู้หญิงไทยคนหนึ่งเพื่อขอตรวจค้นกระเป๋า
ขณะที่ฝรั่งสองคนใส่กางเกงขาสั้น เสื่อยืด แบก-สะพายกระเป๋าพะรุงพะรัง
เดินผ่านออกไปได้โดยสะดวก
เฮียเห็นแล้วสมเพชใจ
..
..

ที่จบไปนั้น เป็น ตอนที่หนึ่ง