วิรุฬฯ เรื่องเศร้า // อกหัก เพราะรักแมว :
ตอนที่
สามี-ภรรยาเพื่อนบ้านใหม่ของเฮียย้ายเข้ามาเมื่อสามปีก่อน
พวกเขามีแมวสองตัวตามมาด้วย ตัวหนึ่งนั้นสีขาว-ดำ
ชอบนั่งริมหน้าต่าง
อีกตัวหนึ่งสีเทา อ้วนฟู น่ารัก ชอบออกมาเล่นนอกบ้าน
ท่าทางมันไม่กลัวคน เวลาเฮียเดินผ่านเรียกมัน มันก็เดินมาหา
เอาตัวมาถูแข้งถูขา พอเกาท้องมันจะนอนลงกับพื้น กลิ้งไปกลิ้งมา
ทำหน้ายิ้ม ยิ้ม
เฮียเจอกับเจ้าเทาแทบทุกวัน เล่นกับมันจนเผลอนึกว่าตัวเองเป็นเจ้าของ
” ดูเหมือนว่าแมวทุกตัวจะชอบคุณ นะครับ ”
” เจ้าเทานี่ผมรับมาเลี้ยงตั้งแต่ยังเล็ก มันอ้อนเก่งครับ ”
” แมว ก็เหมือนผู้หญิงนั่นแหละครับ ขี้อ้อน
จนบางทีเราดูไม่ออก ว่า หลอก หรือ จริงใจ ”
อยู่ดี ดี เจ้าของไอ๊เทาก็พูดกับเฮียอย่างนั้น เฮียไม่แน่ใจว่า
เขาทะเลาะกับเมียมารึเปล่า
ครั้นจะถามก็ไม่กล้าเพราะไม่สนิทกันเท่าไหร่

สองเดือนก่อน
เจ้าเทาอ้วนมีอาการแปลก แปลก ดูซึม ซึม ไม่ค่อยสดชื่น
มันมานอนเล่นที่บ้านเฮียแทบทั้งวัน
เวลาเฮียขึ้นรถไปทำงานมันก็จะเดินมาหาที่ประตู
ทำหน้าเศร้า เศร้า
เฮียต้องดันมันออกไป ไม่งั้นปิดประตูไม่ได้
เมื่อก่อนมันจะรีบวิ่งกลับบ้านเมื่อได้ยินเสียงเจ้าของมันเรียกชื่อ
แต่ตอนหลัง พอเจ้าของมันเรียก มันจะค่อย ค่อย เดินคอตก
ออกจากบ้านเฮียไป

ในชีวิตนี้เฮียมีความเชื่อฝังใจอยู่สองอย่าง คือ
1 = ทักษิณจะไปไม่รอด
2 = แมวมีสัมผัสลึกลับ ที่แม่นยำ

สัปดาห์ต่อมา เมื่อเฮียได้พบกับเจ้าของบ้านหลังนั้น
สังหรณ์ของเจ้าเทาอ้วนก็เป็นความจริง
ฝรั่งอเมริกันอยู่ไม่ค่อยเป็นที่ โยกย้ายถิ่นฐานบ่อย
การซื้อ-ขายบ้านเพื่อเก็งกำไรเป็นเรื่องปกติ

วันที่เขาเอาเจ้าอ้วนเทาใส่กรงหิ้วขึ้นรถ
เฮียยืนมองด้วยจิตใจที่หม่นหมอง แม้รู้ดีว่าเจ้าเทาไม่ได้ไป
ระกำลำบากที่ไหน มันก็แค่ย้ายที่อยู่ตามเจ้าของ ของมัน
แต่ความรัก ความผูกพันธ์ที่เฮียมีให้กับมันก็มากพอที่จะทำให้เฮีย
น้ำตาคลอ
เฮียจับมือสามี-ภรรยาคู่นั้น แล้วลูบหัว บอก ลา เจ้าเทาอ้วน
มันร้องเมี๊ยวเบา เบา
เฮียเพิ่งรู้วันนั้น ว่า แมวก็ร้องไห้เป็น
..
..

ในmsnของเฮียมีชื่อคนสี่คนในlist
หนึ่งในนั้น คือ Lady ที่พวกเธอคงรู้จักดี
(( แอน - บุก และ คนเก่าไกลบ้านทั้งหลาย ห้ามล้อเฮีย ))
เมื่อมาพบ-พูดคุยกันอีกครั้งความรู้สึกของวันเก่าก็หวนคืน
โกดังที่ใช้ขัง อดีต ของเฮียถูกสะกิดให้เปิดออกโดยง่ายด้วยคำพูด
ของเธอเพียงไม่กี่คำ
หลากหลายอารมณ์แสดงออกทางอักษร เราคุยกันแบบรู้ทาง รู้ทัน
” เฮียน่ะเหมือนหมา กี่ปี กี่ปี ก็หยอกแต่ไก่ ” อยู่ดี ดี เธอก็ด่าเฮียซะงั้น

หกปีที่ผ่านไป เราต่างคน ต่างมีความลับเก็บไว้ในใจ
” หนูเคยบอกเฮียมั๊ยคะ ว่าหนูชอบเฮียมาก ”
ในชีวิตของการเป็นวิรุฬจำบังฯ มีคนบอกชอบเฮียเป็นร้อยครั้ง
แต่ไม่เคยมีครั้งไหนทำให้เฮียหวั่นไหว ได้เท่าครั้งนี้
เธอทำให้เฮียนึกถึงตอนอายุสิบสี่
เฮียอยากหาเรื่องเอารองเท้าตบหัวใครซักคน เป็นการแก้เขิน

” หกปีก่อนหนูไม่คิดอะไร แต่ตอนนี้หนูโตแล้ว… ”
เธอบอกเฮียอย่างนั้น
..
..

หนึ่งเดือนที่เราคุยกัน เหมือนผูกพันธ์กันมาเป็นชาติ
เฮียไม่รู้ว่าอะไรทำให้เราสนิทกันขนาดนั้น
อาจเป็นแรงดึงดูดของใจ หรือ อาจเป็นเพราะนโยบายใหม่
ของพรรคประชาธิปัตย์ เฮียไม่กล้ายืนยัน
” เฮีย หน้าหนูเป็นสิว ” เธออวดผิวหน้า
” วันนี้หนูใส่กระโปรงเหมือนโสร่งพม่า ” เธอโชว์ชุดใหม่ให้เฮียดู
” ช่วงนี้หนูอ้วนขึ้น ” เธอทำท่าจะโชว์พุง เฮียห้ามไว้ทัน
” หนูไปซื้อข้าว สิบห้านาที เฮียห้ามหนีไปนอน ” เฮียง่วง แสนง่วง แต่ยังนั่งรอเธอ
” เฮีย หนูไปอึ เฮียเฝ้าโต๊ะให้หนูด้วย ” เธอเดินไปเข้าห้องน้ำ ปล่อยเฮียเฝ้าโต๊ะทำงาน
บางครั้งเฮียรู้สึกว่าเธอเป็นกันเองมากเกินไป

เฮียใช้เวลาวันละสามชั่วโมงกับเธอในmsn
ไม่เบื่อที่จะนั่งดูเธอทำงาน ทานข้าว ทานขนม ตัดเล็บ หรือ กวาดพื้น
เฮียมีความสุขที่เห็นเธอยิ้ม-หัวเราะ
บางครั้งเมื่อเธอร้องไห้ ระบายความอึดอัด เฮียก็หมองใจไปกับเธอ
นับวันเฮียก็ยิ่งใกล้ชิดกับเธอ มากขึ้น และ มากขึ้น
เฮียรู้สึก ว่า นี่เป็นช่วงเวลาที่ดีช่วงหนึ่งในชีวิตของเฮีย
แต่ลึก ลึก ในใจก็เหมือนมีอะไรบางอย่าง
คอยกระตุกให้เฮียตื่นอยู่กับความจริงอยู่ตลอดเวลา

เฮียรักเจ้าแมวอ้วนเทาด้วยความเต็มใจทั้งที่รู้ว่าเป็นไปไม่ได้
แม้ว่าไม่ได้ครอบครองเป็นเจ้าของมัน แต่เฮียมีความสุขที่ได้ใกล้ชิด
สัมผัสกับมัน
เมื่อมันต้องจากเฮียไป เฮียก็ไม่รู้สึกเสียดายความรักของเฮียที่มีให้แก่มัน
หลายครั้งที่เฮียนึกเปรียบเธอกับเจ้าแมวเทาอ้วน
และพยายามทำใจให้พร้อม หากวันนั้นมาถึง

กฎ ของ ” ความเป็นไปได้ ” ในวิชาคณิตศาสตร์
อธิบายได้ด้วยทฤษฎี // แสดงผลได้ด้วยการคำนวณ
” ความเป็นไปได้ ” ในชีวิตจริง ไม่มีกฎที่แน่นอนตายตัว
แต่ผลลัพธ์ของมัน มักจะผกผันกับตัวแปรที่เราปฏิเสธไม่ได้

เฮียอายุสี่สิบ
อยู่ในโลกนี้มานานพอที่จะเข้าใจว่า
ความสัมพันธ์ของเฮียกับเธอมีความเป็นไปได้มาก-น้อยแค่ไหน
ช่องว่างของวัย ความห่างไกลไร้หลักประกันคือตัวแปรสำคัญ
รวมถึงปัจจัยอื่นอีกมากมายที่เราทั้งสองยังไม่เปิดเผยต่อกัน
เฮียรู้อยู่แก่ใจ และ ไม่หลอกตัวเอง

ดร. ดอ-งอ ชวาร์คอฟสกี้
ผู้เชี่ยวชาญด้านจิตวิทยา และ รับปะยางยี่สิบสี่ชั่วโมง
บอกไว้ว่า
>> หากท่านทำสิ่งใดแล้วมีความสุข จงทำต่อไป
>> อย่าหวาดกลัวกับความทุกข์ที่รออยู่ข้างหน้า
>> เพราะกว่าท่านจะเดินทางไปพบกับมัน
>> ท่านก็มีความสุขมากพอแล้ว
เฮียเชื่อฟังด๊อกเตอร์คนนี้ เพราะชื่อของแกน่าเลื่อมไส

วันนี้เฮียเต็มใจที่จะใช้เวลาส่วนหนึ่งของเฮียร่วมกับเธอ เดินไปกับเธอ
แม้รู้ดีว่าจุดหมายคือความเจ็บปวด แต่เฮียก็ยินดีที่จะก้าวต่อไป
เพราะความสุขที่เฮียสัมผัสอยู่ตอนนี้มันมากพอที่จะทดแทนความผิดหวัง
ที่เฮียจะได้รับที่ปลายทาง
..
..

เพื่อนสนิทคนที่ชอบมาค้างที่บ้านเฮีย เคยพูดเป็นเชิงสั่งสอนว่า
” วิรุฬฯ เธอเป็นคนใจอ่อน มีความรักเหลือล้นให้ทั้งคนทั้งแมว ”
” เธอรักแบบไม่มีเหตุผล รักหมดใจไม่เหลือ ”
” ถ้าเป็นอย่างนี้ต่อไปเธอก็จะผิดหวัง และ เจ็บปวดไม่มีวันสิ้นสุด ”
” ชั้นว่า ถึงเวลาแล้วที่เธอควรเปลี่ยนแปลงตัวเอง หัดเป็นคนใจแข็ง ”
” ก่อนที่เธอจะเป็นคนพิการทางหัวใจ ล้มละลายในความรัก ”
” นอนยัง ?? ชั้นจะปิดไฟแล้วนะ ” เธอพูดแล้วดับไฟมืด
เฮียยังไม่ง่วงเลยชวนเธอเล่นผีผ้าห่ม
เธออิดออดเล็กน้อยก่อนจะใจอ่อนยอมเล่นด้วย
ตอนหลังยังกระซิบบอกเฮียว่า สนุกจัง

อันนี้เฮียเล่าให้ฟัง

สวัสดี

** เฮียขออณุญาต ปิด ไม่ให้คอมเม็นท์ นะครับ
ส่วนคนที่ คอมเม็นท์มาก่อนหน้านี้ เฮียเห็นแล้ว
ขอบคุณทุกคน