- เก็บตก // วิรุฬฯสัญจร Oct ‘06
>> เดินเล่นแถวสยามฯ รู้สึกเหมือนตัวเองหลุดเข้าไปในอีกโลกหนึ่ง
ความสดใส น่ารัก ตามวัย ของเยาวชนละแวกนั้น พาลพาให้จิตใจกระชุ่ม กระชวย
แม้บางคนจะแต่งกายล่อแหลม หวาดเสียว เกินวัยไปหน่อย
แต่ถ้าไม่คิด อกุศล อนาจาร ก็ดูเพลินตา

เหลือบมองสินค้าที่โชว์หน้าร้านแล้ว ตกใจ
แว่นกันแดดราคาหกพันกว่า นาฬิกาเรือนละเกือบสองหมื่น
ร้องเท้าข้างละพันห้า (( ขายเป็นคู่ = สามพัน ))
ไม่น่าเชื่อว่าสินค้าราคานี้จะมีขายกันเกลื่อนในแหล่งชุมนุมของเด็ก
ที่ยังอยู่ในวัยนักเรียน นักศึกษา
แพงขนาดนี้เศรษฐีบ่อน้ำมันแถวตะวันออกกลางยังคิดแล้ว คิดอีก
ก่อนจะควักกระเป๋าซื้อ
แต่เฮียได้ยินเด็กผู้หญิงสองคน ที่ หิ้วถุงเดินออกมาจากร้าน คุยกันว่า
” ถูกจังเลย ”

>> บีเอ็มดับเบิ้ลยู ซีรี่ส์5 จากสนามบิน -> โรงแรมโนโวเทล สยามสแคว์
ขับโดยพนักงานหนุ่ม ใส่สูทผูกไทด์ , เปิด - ปิด ประตูรถส่ง โดยพนักงานหญิง
อัตราค่าบริการ 1,400 บาทถ้วน
นั่งแล้วรู้สึกเหมือนผู้บริหารระดับสูงของMicrosoft ทั้งที่ความจริง
เป็นพ่อค้าขายก๋วยเตี๋ยวเรือ
ขากลับเฮียนั่งโตโยต้า โครโรล่า ใช้แก๊ส สีเขียวเหลือง
จากสยามสแคว์ -> สนามบิน ขับโดยคุณลุงจากร้อยเอ็ด
เปิดวิทยุคลื่นลูกทุ่งfm95 ระยะทางเท่ากัน มิเตอร์บอกราคา 240 บาทไทย
เฮียยื่นแบ็งค์ห้าร้อยใส่มือ บอก ที่เหลือให้แกเก็บไว้ซื้อM150 หรือ
กระทิงแดง
แล้วแต่ความชอบส่วนตัว
แกอวยพรซะยาวยืด ขอให้เดินทางถึงที่หมายโดยปลอดภัย
เฮียตอบแก ว่า อันนั้นมันขึ้นอยู่กับกัปตัน และ สภาพอากาศ

การแบ่งชนชั้นด้วยพาหนะ เป็นความคิดโง่เง่าของมนุษย์กลุ่มหนึ่ง
รวมถึงความเชื่อที่ว่า สตาร์บั๊คส์เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ และ
ลัทธิบูชาเอลวิส เพรสลี่ย์
(( อันนี้เฮียคิดเอง ถ้าเธอไม่เห็นด้วยก็ไม่เป็นไร ))

- อ่านข่าวคุณหญิง พจมาน ภริยาอดีตนายกฯ เข้าพบผู้ใหญ่ท่านหนึ่ง
ที่ประชาชนรู้จักกันดี ในฐานะผู้มีบารมีแถวเทเวศร์
ข่าวเขียนว่า ” หญิงอ้อ มุด หา ป๋า… ฯลฯ ”

เป็นที่เข้าใจในหมู่ผู้ติดตามข่าวการเมือง ว่า
สื่อสิ่งพิมพ์มักใช้คำว่า ” มุด ” แทนคำว่า ” เข้าพบ ”
เมื่อบุคคลใดเดินทางไปหาผู้ใหญ่ท่านนั้น
เพื่อจงใจสื่อให้ผู้อ่านแปลความหมายไปในทางลบ

มุด ในพจนานุกรมราชบัณฑิตยสถาน ระบุว่าเป็นคำกิริยา
แปลว่า เอาหัวลอดเข้าไป
เช่น สมศักดิ์เมามุดมุ้ง สมศรีถีบหน้าหงาย , หมาตัวนั้นมุดเข้าไปใต้โต๊ะ
เป็นต้น
โดยส่วนตัวเฮียรู้สึก ว่า เป็นการใช้คำที่หยาบคายมาก
หากมีคนพูดกับคนเขียนข่าว ว่า ” ผมเห็นคุณแม่ของคุณ มุด หา ป๋าเทพ โพธิ์งาม ”
เฮียว่า คนเขียนข่าวคนนั้นก็คงโกรธไม่น้อย

บนผืนแผ่นดินไทย คนไทยทุกคนมีสิทธิ์ และ ศักดิ์ศรี เท่าเทียมกัน
คุณหญิงอ้อไปพบใครซักคน ทำไมนักข่าวต้องบอก ว่า มุด
เขียนอย่างงี้ ถ้าชาวบ้านอ่านแล้วสับสนนึกว่าอีกฝ่ายแอบอยู่ใต้โซฟา
จะว่าไง ??
แถมตอนหลังยังบอก ” ป๋าแจง พบอ้อ ไม่ตื่นเต้น ” เอ๋า !!
แล้วจะไปหวังตื่นเต้นอะไรกะคุณหญิงล่ะนั่นน่ะ

- จดหมายจาก ‘ต้มมัด
From: “Nung Ning”
To: viroonforsale
Subject: ‘ต้มมัดชมตลาด
Date: Sun, 24 Sep 2006 19:21:48 +0700

แฮ่

วันนี้เป็นวันอาทิตย์ หลังเฮียไปนอนได้พักใหญ่ๆ ใหญ่มากๆ
หนูก็ขี่แมงกะไซค์ไปตลาดนัดประจำหมู่บ้าน
(( หนูมักใช้ฮอนด้าเวฟ S110 เป็นยานพาหนะ ภายในรัศมีไม่เกิน 3
กิโลเมตรจากที่พำนัก ))

ตลาดนัดท่วมท้นไปด้วยผู้คน ส่วนใหญ่จะเป็นนักศึกษา ม. รังสิต ซึ่งก็อ้วนๆ
ดำๆ ซะส่วนใหญ่
ไม่รู้ว่าพวกขาวๆ บางๆ
จิ้มลิ้มพริ้มเพรานุ่งสั้นจู๋นั้นชอบไปหาข้าวกินที่ไหนกัน
(( แต่เฮียอาจรู้ เห็นเฮียไปบ่อยตอนมาเมืองไทย ))

ที่นี่มีซูชิอันละ 5 บาทไทย หน้าไข่กุ้งสีส้มสด สีเขียวสด (( ชาเขียวอีกตามเคย ))
เพ่งดูใกล้ๆ เห็นมันเป็นจุดๆ สีแสบสันต์จำนวนมหาศาลเกาะกันขยุกขยุย
สงสัยจะเป็นไข่กุ้งจากลุ่มแม่น้ำสาละวิน

รองเท้าแตะคีบเดี๋ยวนี้ราคาคู่ละสิบเก้าบาทไทย
กางเกงในชาย สามตัวยี่สิบบาท มีทั้งลาย monogram และ brand logo ขนาดใหญ่
เห็นได้ชัดถนัดตา
มีบ๊อกเซอร์ยี่ห้อ Napolean’s ด้วย
คนสร้างแบรนด์คงตั้งใจเจาะกลุ่มลูกค้าประเภท จิ๋วแจ๋วเจาะโลก

หนูเดินไปเจอร้านยำ ขึ้นป้ายว่า “ยำเพื่อชีวิต” คนขายลอกคาแรคเตอร์แอ๊ด
คาราบาวมาทั้งกระบิ
โพกหัว ไว้หนวด ผอมๆ ขาโกง ยืนลวกวุ้นเส้นแย๊กๆ ใส่พริกทีละกำ
เราอาจแสบทวารได้ง่ายๆ แค่มองพริกของเค้านานไปหน่อย

ข้างๆ กันเป็นร้านลูกชิ้นหมู มีสัญลักษณ์เป็นลูกชิ้นหมูไม้ยักษ์
ทำจากมะพร้าวอ่อนที่กินน้ำข้างในไปหมดแล้ว พันทับด้วยกระดาษกาวหลายๆ รอบ
แปะติดกันสามลูก แล้วเอาตะเกียบติดที่ปลายด้านนึง
ให้ดูเหมือนไม้เสียบลูกชิ้นยื่นออกมา

อีกแผงนึงมีแต่ของกินจากบนเครื่องบินล้วนๆ ไอ้ชิ้นเล็กๆ
ที่เอาไว้เซ่นผู้โดยสารน่ะ
มีชีสชนิดต่างๆ ขนาดพอคำห่อด้วยฟอล์ยแช่ไว้ในอ่างน้ำแข็ง
มาจากหลากหลายสายการบินทั่วโลก
แล้วก็พวกถั่วๆ ที่ใช้แจกเวลาบินไฟลท์สั้นๆ หรือเวลาสิ้นคิดไม่รู้จะแจกอะไร
อันนี้โหลละห้าสิบบาท
หนูซื้อเชดดาร์ตราวัวยิ้มมาหกอัน จะเอาไว้กินกับกล้วยหอมเล่น

ร้านขายข้าวสวยอย่างเดียวก็มี ข้าวหุงสุกแล้วหม้อมหึมา
ขนาดหนูตกลงไปยังมีที่ว่างเหลือให้เฮีย
เค้าขึ้นป้ายว่า “ข้าวกุลาร้องไห้ 100%” มีถุงละห้าบาท สิบบาท
แล้วแต่จะเลือก
หนูไม่ได้ซื้อ เพราะซื้อมาแล้วจากร้านอื่น แต่สงสัยนิดๆ
ว่าไอ้ทุ่งนั่นมันปลูกข้าวขึ้นด้วย?

อาหารเย็นหนูวันนี้ หมูสับปั้นก้อนผัดเปรี้ยวหวาน กับหลนเต้าเจี้ยว
น้ำส้มกล่องใหญ่อยู่ในตู้เย็นแล้ว ไม่ต้องซื้อเพิ่ม
เนี่ย กลับมาวางถุงกับข้าว อยากเล่าทันที ไม่รู้เป็นไร
สงสัยอยากชดเชยเวลาที่ไม่อยู่ คิดถึงเฮียจับใจเลย

‘ต้มมัด แกะถุงหลนอยู่

..
..

สุดสัปดาห์นี้ ‘ต้มมัดไปเที่ยวหัวหิน เฮียคงเหงาเอาการ
อ่านเมล์เก่าแล้วคิดถึงขึ้นมาตะหงิด ตะหงิด <<== ไอ๊คำนี้ฟังดูเหมือนภาษาธิเบต ชอบกล
เธอบอก ว่า หัวหินเป็นถิ่นมีหอย กลับมาจะเอามาฝากเฮีย
นี่เฮียก็ตั้งตารออยู่ อยากดูหอย

สวัสดี