วิรุฬฯพบประชาชน // เอะ อะ อะไร ก็ไปบอกเฮีย
- เฮียห่วงหลาน
ตอนที่เฮียทำงานที่กรุงเทพฯ
หลานสาวอายุสิบหก อยู่บ้านนอก เขียนจดหมายมาขอตังค์ บอกว่า
อยากได้จักรยานขี่ไปโรงเรียนซักคัน
เฮียส่งไปให้พันกว่าบาท
ปรากฎว่าเธอเอาเงินไปซื้อลูกสุนัขพันธุ์ฝรั่งขนยาวมาเลี้ยง แต่เฮียไม่รู้
เธอตั้งชื่อมันว่า ” จิ๋ม ”
วันหนึ่ง เธอเขียนมาบอกเฮียว่า ” ไม่รู้เป็นไร พักนี้จิ๋มขนร่วงจังเลย ”
เฮียเลยตอบไปว่า อย่าขี่จักยานมาก สงสัยหนูแพ้อาน
- ได้มาจากเมล์ // พิมพ์ผิด พิมพ์ตก
> “เห็นผู้ชายที่ชอบนั่งไข่ห่างแล้วรู้สึกยังไงคะ”
> “ลูกชายผมสองขวบมีไข่สูงมากให้กินพาราได้ไหม ขอคำตอบด่วนครับ”
> “แฟนเป็นคนเสียวดังมากครับ ผมอายคนอื่นเค้า ผมจะเตือนเธอยังไงดีครับ”
> “กลุ้มใจจัง แฟนเราเป็นคนเชื่อมั่นในตัวเองสูง ไม่ค่อยจะอมใครง่าย ๆ”
> “มีพี่ที่ทำงานคนนึงเพิ่งเข้ามาทำงาน เธอเป็นลูกน้องผมแต่อายุแก่กว่าผมมาก ผมจะสอยเธอยังไงดีครับถึงจะไม่น่าเกลียด”
> “สามีมีปัญหาในการนอนค่ะ เค้าชอบนอนหนุนหมอยนิ่ม ๆ ไม่ทราบว่าเพื่อน ๆ พอจะรู้จักยี่ห้อดี ๆ มั้ยคะ ”
> “ถ้าง่วงก็ลองเคี้ยวหมาฝรั่งดูสิคะเผื่อจะหาย”
> “ถ้าพิจารณาความเสี่ยวแล้วคาดว่าคุ้มถ้าลงทุนต่อไป”
> “เดือนหน้าจะมีเพื่อนฝรั่งมาเที่ยวเมืองไทย เค้าชอบช้างมากค่ะ ช่วยแนะนำทัวร์ที่มีโปรแกรมขี้ช้างให้หน่อยได้มั้ยคะ”
> “เจอรูแฟนเก่าในโทรศัพท์มือถือแฟน หมายความว่ายังงัย”
> “อยากไปเที่ยวท้องฟ้าจำลอง ที่ปิดไฟมืด ๆ แล้วฉายภาพดาวน่ะค่ะ
ไม่ทราบว่าเข้าชมฟรีรึต้องเสียตัวด้วยรึป่าวคะ”
> “ข่าวดีค่ะปลื้มใจอยากบอก ไปขยายรูแต่งงานมาแล้ว ออกมาสวยมาก ๆ ขนาดแฟนเป็นคนไม่ค่อยพูด
ยังออกปากชม ไม่รู้มาก่อนว่าดีแบบนี้ เพื่อน ๆ ไปขยายที่ไหนกับบ้างคะ”
> “พี่ ๆ ครับ ผมจะไปสอบใบขับขี่พรุ่งนี้ แต่ผมยังไม่ชำนาญเรื่องการถอยรถเข้าซ่องเลย
ใครพอแนะนำเทคนิคได้บ้างครับ”
> “อาจารย์คะ ปีนี้ข้อสอบวิทย์จะเน้นอกเรื่องอะไรคะ หนูจะได้เตรียมตัวมาแต่เนิ่น ๆ”
> “ถามเลขาค่ะ พานายฝรั่งไปไหนดี ไม่ชอบซิสเลอร์เลย วันก่อนไปกินกับนายฝรั่งหลายคน
สั่งไส้กรอกรวมกินกันแล้วปรากฏว่าบรรยากาศเงียนมาก ๆ”
> “ผมมีปัญหากับแฟนใหม่ของเธอครับ ไม่น่าคิดมากเลย
แค่โทรเรียกเธอมาเจอเพราะอยากเลียร์ให้มันสบายใจทั้งสองฝ่าย”
> “ขอถามหน่อยค่ะ ใบพลูเดี๋ยวนี้หาซื้อได้ที่ไหน คุณยายข้างบ้านกินแต่หมาเปล่า ๆ มานานแล้ว ”
> “หนูแอบชอบเค้าอยู่ ทำไงหนูถึงจะได้รูถ่ายของเค้าคะ”
> “แถวสี่พระยามีร้านอัดรูดี ๆ มั้ยครับ อ้อ แล้วรูขนาด 4″ x 6″ นี่จะเล็กไปมั้ยครับ”
> “จะไปเชียงใหม่ค่ะ หนุ่มคนเมืองที่ไหนพอแนะนำได้บ้างคะ อยากถามว่า ขนมจีนน้ำเจี๊ยวที่ไหนอร่อยบ้าง”
- ย้อนรอย แฮมเบอร์เกอร์
ราวปี 1780
เรือเดินสมุทรลำหนึ่งเดินทางออกจากท่าเรือเมือง แฮมบรวก ประเทศเยอรมันนี
ผู้โดยสารบนเรือลำนั้น ประกอบไปด้วย นักโทษจากเรือนจำ โสเภณีข้างถนน
คนเร่ร่อนจรจัด นักบวชผิดศีล และ ชาวไร่ ชาวนา ที่ถูกคัดเลือกจากรัฐบาล
ให้เดินทางไปแสวงโชคในดินแดนที่ค้นพบใหม่ ชื่อ อเมริกา
เดินทาง ฝ่าคลื่น ลม กลางทะเลนานเท่าไหร่ไม่มีใครจำได้
เสบียงอาหาร ร่อยหรอ ทำท่าจะหมดลง
ก่อนที่ทุกคนจะอดตาย พ่อครัวเหลือบไปเห็นเศษเนื้อในถังขยะ
เกิดพุทธิปัญญาว่า มันน่าจะกินได้
เขาคุ้ยมันขึ้นมา นำไปบด ปั้นเป็นก้อน ปรุงรสด้วยเกลือ-พริกไทย
แล้วนำไปย่าง เอาขนมปังสองแผ่นประกบกัน แจกจ่ายให้ทุกคนกินกันตาย
เขาทำอาหารด้วยเศษเนื้อนั้นทุกวัน บางวันก็ บด หนูตายผสมลงไป
แต่ไม่มีใครรู้
พวกเขาเรียกไอ๊ขยะที่กินได้นี้ ว่า แฮมเบอร์เกอร์ เพี้ยนมาจาก แฮมบรวก
ตามชื่อเมืองที่พวกเขาจากมา
ในช่วงแรก
การดำรงชีวิตในดินแดนแห่งใหม่ ของชาวยุโรป เป็นไปด้วยความลำบาก
ผู้คน อดอยาก ขาดแคลนแสนสาหัส
ไม่เหมือนตอนที่ชาวจีนแผ่นดินใหญ่เข้ามาตั้งรกราก ใน สยาม
ตอนนั้น เพียงแค่สำเภาเข้าเขตปากน้ำ นครสวรรค์
เห็นต้นไม้ ไร่นา เขียวชะอุ่ม พวกเขาก็ร้องด้วยความดีใจ ว่า
อั๊วรอดตายแล้ว
แฮมเบอร์เกอร์ เป็นสิ่งประทังชีวิตที่พอหากินได้
ถ้าไม่โดนหมาแย่งไปเสียก่อน
มันกลายเป็นสัญญลักษณ์ของอาหารคนจน ราคาถูก กินกันตาย ไร้สารอาหาร
นับจากนั้นเป็นต้นมา
- เอะอะ อะไร ก็ไปบอกเฮีย
เฮีย..
จะเล่าอะไรให้ฟัง ยาวหน่อยนะ
ถ้าเฮียว่าง และอยากอ่านก็ช่วยพยักหน้า 1 ที
แต่ถ้าไม่ว่างอ่าน ช่วย Restart เครื่อง 1 ครั้ง
โอเค จะเล่าแล้วนะ…
สมัยก่อนตอนเบนเรียน ม.ปลาย
เบนไปเรียนอยู่ไกลจากตัวเมืองนิดหน่อย
เบนก็เลยต้องนั่งรถเมล์ไปโรงเรียนทุกเช้า
ตรงป้ายรถเมล์มีต้นไม้ขนาดแขนเด็ก
แต่มีความสูงขนาดระดับหัวผู้ใหญ่
ที่ต้น… ติดป้ายกระดาษเป็นลายมือ เขียนว่า “ห้ามพิง”
พอผ่านไปอีกสองสามวัน เปลี่ยนเป็น “ห้ามจับ”
อีกวัน “ห้ามแตะ”
สงสัยว่าคนที่ยืนคอยรถเมล์ ไม่รู้จะทำอะไร
ก็คงไปถูก ไปพิง ไปแตะมันบ่อย ๆ
พอผ่านไปอีกครั้งไม่มีป้ายแล้ว ต้นไม้ก็หายไป
โธ่ถัง อนิจจัง .. สงสัยโดนพิงจนตายไป น่าสงสารจิง ๆ
จนเบนเรียนจบ ม.ปลาย เข้ามหาลัยไปแล้ว
มีโอกาสผ่านไปอีกที คราวนี้มีต้นไม้ขนาดประมาณเล็กว่าเดิม
มีป้ายพลาสติกทำอย่างดีเขียนว่า “ถูกแล้วคัน”
เอ้อ..คราวนี้น่าจะได้ผล
เบนเลื่อมใส ศรัทธาเจ้าของต้นไม้ ที่มีวิธีแก้ปัญหาได้ดี
เบนเรียนจบ ได้ทำงาน ที่โต๊ะทำงานของเบนมีเก้าอี้แบบที่มีล้อ
ก็ชอบมีคนลากเก้าอี้เบนไปนั่งที่โน่น ที่นี่
ไปประชุม ไปหารืออะไรกันก็ไม่รู้
เสร็จแล้วก็สะบัดก้นฉับ ทิ้งเก้าอี้เบนไว้ตามที่ต่าง ๆ
จนต้องไปตามหา ไปลากกลับมา
เบนก็เอาความคิดเจ้าของต้นไม้ที่ว่านั่นมาใช้บ้าง
ก็เลยเอาปากกาเขียนกระดาษแปะไว้ตรงพนักว่า “เก้าอี้ชำรุด”
คราวนี้ได้ผล ไม่มีใครมาลากเก้าอี้เบนไปไหนอีกแล้ว
ไม่กี่วันต่อมา เดินไปที่โต๊ะทำงาน
เจอแม่บ้านยืนอยู่กับช่าง พร้อมกองวัสดุที่คล้าย ๆ เคยเป็นเก้าอี้มาก่อน
“ชำรุดตรงไหนคะ ให้ช่างเค้ารื้อออกมาดู ไม่เห็นจุดที่เสียเลย”
“คุณเบน เอาเก้าอี้ก๋วยเตี๋ยวมานั่งแทนไปก่อนนะ
ประมาณเดือนหน้า จะซ่อมและประกอบคืนให้”
………….. ซวยเลยตรู……
ต้องทนนั่งเกร็งตูดกับเก้าอี้พลาสติกสีส้มไปอีก 1 เดือน …
แค่นี้แหละ.. เรื่องที่อยากบอกเฮีย…
^
^
เฮียว่าน่ารักดี อันนี้
..
..
สวัสดี
