- ตลกหน้าม่าน
จำลอง ; ดวงอาทิตย์ กับ เชียงใหม่ อะไรอยู่ไกลจากตัวเรามากกว่ากัน ??
ประสงค์ ; ดวงอาทิตย์
จำลอง ; ผิด
ประสงค์ ; ผิดยังไง ??
จำลอง ; อ่ะ ยืนอยู่นี่แกมองเห็นดวงอาทิตย์ ป่ะ
ประสงค์ ; เห็น
จำลอง ; แล้วแกมองเห็น เชียงใหม่ ป่ะ
ประสงค์ ; ไม่เห็น
จำลอง ; นั่นไง ก็เชียงใหม่อยู่ไกลกว่าดวงอาทิตย์ แกเลยมองไม่เห็น

- แฉ ” วิทตี้ ”
มันแอบชอบหนุ่มในเวบสองหาว เฮียรู้ลึก รู้จริง
(( เอาแค่นี้ก่อน รอมันเผลอจะมาแฉใหม่ ))

- กลอนเหงา คนหงอย
กล้วยตานี ต้นนี้ ปลายหวีเหี่ยว
น้ำไหลเชี่ยว ปลายเหี่ยว เดี๋ยวก็หัก
อุปมา ดั่งเฮียนี้ มีความรัก
ซวยยิ่งนัก อกหักช้ำ ระกำทรวง

- ได้มาจากFwd mail
>Subject: เข้าห้องน้ำมอเตอร์เวย์ ระวัง!

>จุดพักรถมอเตอร์เวย์ ต้องระวัง แม้กระทั่งผู้ชาย

>เคยเจอแบบนี้ไหมครับ จุดพักมอเตอร์เวย์ ตอนตีสองครึ่ง
>ผมกำลังขับรถกลับบ้าน คนเดียว ปวดขี้สุดๆ เข้าไปในห้องน้ำนั่งทันที ปิดประตูปัง
>สักพักมีคนเข้ามานั่งห้องข้าง ๆ แล้วก็มีเสียงลอดมา

>ชายนิรนามห้องข้างๆ: “สวัสดี เป็นไงมั่ง สบายดีไหม?”
>ผม: นึกในใจ อืม อะไรของมัน เอาวะใจดีสู้เสือตอบไป “เอ่อ สบายดีครับ สวัสดีครับ”

>ชายนิรนามถามต่อ: ” ทำอะไรอยู่ล่ะ”
>ผม: เอ่อ จะให้ ทำอะไรฟะ นั่งอยู่ในส้วม ” เอ่อ ขี้อยู่น่ะครับ ”

>ชายนิรนามถามอีก: ” นอนดึกนะเนี่ย ไม่หลับไม่นอน จะไปไหนเนี่ย”
>ผม: อืม แปลกดีวุ้ยมีชวนคุย ” เออ กลับบ้านที่จันท์ครับ ต้องไปงานแต่งตอนเช้า”

>แล้วชายนิรนามก็พูดประโยคที่ทำให้ผมช๊อคมาก ว่า
>”เฮ้ย แค่นี้ก่อนนะ ห้องข้างๆเป็นเอี้ยอะไรไม่รู้ พูดตอบมาตลอดเลย”
เฮียอ่านแล้วขำ หงายท้อง

- พวกเขาทำยังไง เมื่อหลอดไฟขาด ??
> บิ๊กบัง = สั่งลูกน้องเอารถถังออกไปซื้อหลอดใหม่ แล้วออกทีวีประกาศ ว่า
หลอดเก่ามันกินไฟมากเกินไป จำใจต้องเปลี่ยน (( โปรดฟังอีกสอง-สามครั้ง ))
> แพทย์หญิง คุณหญิงพรทิพย์ = ผ่าดูที่ไส้หลอด หาสาเหตุว่ามันขาดเพราะอะไร
> สรยุทธ์ = ชักชวนผู้ชมทางบ้านส่งSMSมาโหวท ว่า เปลี่ยน หรือ ไม่เปลี่ยน
เมื่อได้รับส่วนแบ่งจากบริษัทโทรศัพท์แล้ว ก็แจกเสื้อยืด ,หนังสือ , หมวกอาบน้ำ ฯลฯ
แล้วแต่สปอนเซอร์จะบริจาค
> สะพรั่ง = เบิกงบประมาณของกองทัพบก ซัก7ล้าน ขนญาติฝ่ายเมียไปดูวิธีเปลี่ยนหลอดไฟแถวยุโรป
> ชนสวัสดิ์ = ตะคอกใส่ตำรวจ ” มรึงรู้ไม๊ กรูเป็นใคร เปลี่ยนหลอดไฟให้กรูที ”

- ยอยศ แพนเค้ก
วันหนึ่ง เด็กในร้านถือนิตยสารสตรีมาวางไว้บนโต๊ะ
เฮียหยิบขึ้นมาดู เห็นนางแบบบนปกหน้าตาน่ารัก
” แพนเค้กไงเฮีย รู้จักป่าว ”
เฮียเคยเห็นชื่อน้องแพนเค้ก ผ่านตามาบ้าง ประปราย
แต่ไม่เคยเห็นรูปชัด ชัด และ ไม่คิดจะผูกสัมพันธ์อะไรกับเธอ
เพราะเฮียมีนางแบบประจำใจอยู่แล้ว คือ ป้าม้า อรนภา
เฮียชอบแกมาก ยิ่งแก่ แกยิ่งเหมือนลุงคนเล็กของเฮีย

เฮียมองดูรูปนั้นแล้วรู้สึกแปลก แปลก
อารมณ์เหมือนพบเพื่อนเก่าสมัยเรียนมหาวิทยาลัย
” ชอบล่ะสินั่นน่ะ น้องเค้าเล่นละครด้วยนะเฮีย ดูป่าว เดี๋ยวหนูจัดให้ ”

เฮียดูDVDละครทีวีชื่อเรื่องยาว ยาว จบไปหนึ่งแผ่น
น้องแพนเค้ก รับบทเป็นนักศึกษา
เธอไม่ใช่คนสวย หน้าตาเหมือนหมวยตามเขียงหมูในตลาด
ใบหน้ากลม หูกางคิ้วบาง ผมเสียเป็นกระเซิง
เฮียรู้สึกเฉย เฉย กับ รูปร่าง-หน้าตา ของเธอ
แต่ที่สะดุดความรู้สึก ก็คือ อิริยาบทที่เธอแสดง ทั้งสีหน้า แววตา รวมถึงน้ำเสียง
ช่างเหมือนผู้หญิงร่วมสถานศึกษาคนหนึ่งที่เฮียเคยรู้จัก
..
..

ระยะหลัง หลัง เฮียรู้สึกว่าตัวเองแก่ลงทุกวัน ทุกวัน
คนรอบข้างก็ล้วนแต่วัยใกล้เคียง พบเจอกันคุยแต่เรื่องทำมาค้าขาย
ขาดทุน - กำไร ไม่ก็ชวนเข้าวัด ทำบุญ ฝังลูกนิมิต
ชีวิตเหมือนกำลังนับถอยหลัง เข้าสู่วัยที่โลกลืม
หนึ่งชั่วโมงกว่าที่เฮียใช้ไปกับDVDแผ่นนั้น เฮียรู้สึกเหมือนว่าได้ย้อนเวลากับไป
เป็นเด็กนักศึกษาอีกครั้ง

ได้นั่งจ้องหน้าใครคนหนึ่ง ที่เมื่อยี่สิบปีก่อนเฮียไม่กล้าแม้แต่จะสบตา

คืนนั้นเฮียหลับสบาย คลับคล้ายว่าฝันถึงน้องแพนเค้ก
แต่ไม่กล้าเล่าให้ใครฟัง

เฮียไม่ใช่คนบ้าดารา
ในชีวิตนี้เคยคลั่งไคล้ คุณอรพรรณ(( พานทอง ))วัชรพล เพียงคนเดียว
ตั้งแต่เธอแต่งงานมีครอบครัว ลิ้นชักหัวใจของเฮียก็ถูกปิดตาย ไม่เคยให้ใครเข้าไปค้น
วันนี้เฮียไขกุญแจ เปิดมันอีกครั้ง เพื่อเก็บดาราสาวคราวหลานไว้ชื่นชมอีกคนหนึ่ง
ไม่ใช่เพราะความสวย
ไม่ใช่เพราะความเซ็กส์ซี่
ไม่ใช่เพราะความคิดอกุศล อนาจาร
แต่เป็นเพราะความประทับใจ ในอะไรซักอย่าง ที่เฮียก็อธิบายไม่ถูก

บนฟากฟ้าบันเทิงไทย มีดวงดาวส่องแสงระยิบ ระยับ นับไม่ถ้วน
แต่มีเพียงหนึ่งดวง ที่เปล่งประกายเจิดจ้าในใจของเฮียเวลานี้
ดาวน้อยที่ชื่อว่า ” แพนเค้ก ” เขมนิจ จามิกรณ์

สวัสดี