วิรุฬฯ พบ ประชาชน // หนังมันเศร้า แม่จ๋า
- หนังมันเศร้า แม่จ๋า
นานแล้ว ที่ เทียมเพชร ไม่ได้ไปไหนมาไหน กับ ทองชุบ แฟนหนุ่ม
ระยะหลัง เธอรู้สึกว่าเขามักทำตัวยุ่ง ไม่ค่อยมีเวลา
ต่างจากเมื่อก่อน ตอนรักกันใหม่ ใหม่ เขาตามติดเธอแจเหมือน
ลูกแหง่ติดแม่นม
เอ่ยปากอยากไปเที่ยวไหน ก็จัดให้ ทันใจ ทัน-อก
บ้านอยู่นครนายกฯ ยังพาไปเล่นน้ำตกที่ลำปาง เป็นประจำ
วันหนึ่ง
เธอ โทรศัพท์หาเขา ตั้งใจชวนไปดูหนังดังเรื่องเด็ด ” เจ็ดสาวประจัญบาน ”
แต่เขาบอกปัด อ้างว่าติดประชุม
เทียมเพชร ตัดสินใจไปดูคนเดียว เธอไม่อยากพลาดหนังของดาราในดวงใจ
>> ” เหมือน ทุย ” พระเอกลูกครึ่งเปรู - ซูดาน ที่เธอปรานโปรด
ขณะที่อยู่ในโรงภาพยนตร์ เธอสังเกตเห็น หนุ่ม-สาว คู่หนึ่ง
คุยกันกระหนุง กระหนิง
เงาดำตะคุ่มของผู้ชายคนนั้น คุ้นตา แต่เธอก็ไม่กล้าฟันธง ว่า เป็นทองชุบ
ในโรงภาพยนตร์ คนเราย่อมมีเงาคล้ายกัน
แต่พอหนังจบ ไฟสว่าง เธอจึงได้เห็นเต็มสองตา
(( ถ้าเธอมีตามากกว่านั้น อาจเห็นมากกว่านี้ ))
ว่า ทองชุบ หลบเธอมาดูหนังกับแฟนใหม่ ส่วนจะชื่ออะไรเธอไม่ได้ถาม
เทียมเพชร เสียใจที่ถูกหลอก หรือ ถ้าเขาบอกก่อนเธอก็คงร้องไห้อยู่ดี
เธอกลับถึงบ้านด้วยสภาพน้ำตานองหน้า
” เป็นอะไรไปลูก ?? ” แม่ถามด้วยความเป็นห่วง
ตอนแรกเธอคิดจะโกหกแม่ ว่า ร้องไห้เพราะคิดถึงทักษิณ
แต่นึกขึ้นได้ว่าแม่อยู่ฝ่าย คมช. เลยตอบไปว่า
” หนังมันเศร้า แม่จ๋า ”
- กว่าจะเป็น ” เซ็นธารา ”
ปี 2527
ตึกสูงใหญ่ รูปทรงสวยงาม ที่ตั้งเด่น บน หัวถนนวิภาวดี-รังสิต นั้น
คือ โรงแรมเซ็นทรัล
ทุกครั้งที่นั่งรถทัวร์ผ่าน
เฮีย อด ไม่ได้ที่จะแหงนหน้ามอง ในใจใฝ่ฝันคงได้มีโอกาส
มานอนเล่น ซักวัน
อยากรู้ว่าห้องพักบนชั้นที่ยี่สิบ วิวจะสวยเพียงใด
และ น้ำไหลแรงแค่ไหน
กว่าวันนั้นจะมาถึง เวลาก็ผ่านไปยี่สิบปี
2547
เฮียมีโอกาสใช้บริการของโรงแรมเซ็นทรัล ภายใต้ชื่อใหม่ ” โซฟิเทล ”
อันเป็นผลมาจากวิกฤติเศรษฐกิจ ที่เปิดช่องให้ต่างชาติเข้ามาถือหุ้นใหญ่
และ เปลี่ยนชื่อไปตามเจ้าของใหม่
สามคืนที่นั่นบนชั้นที่ยี่สิบห้า เฮียหลับสบายดี แต่จะเป็นสุขกว่านี้
ถ้า ที่นี่ยังใช้ชื่อเดิม
วันสุดท้าย
เฮียกลับจากช็อพปิ้ง กำลังจะขึ้นไปบนห้อง
มีฝรั่งคนหนึ่ง ใส่สูทหล่อ บุคคลิคเรียบร้อย เดินเข้ามาในลิฟท์
” ชั้นไหนครับ ” เฮีย กด ชั้นของเฮีย แล้วถามเขา
” เอ่อ ไม่เป็นไรครับ ” เขาพูดภาษาฝรั่งค่อนข้างชัด ซึ่งเฮียก็ไม่แปลกใจ
” ผมต้องใช้กุญแจ ” เขาพูด แล้วควักจุญแจขึ้นมา เสียบเข้าไปในช่องบนแผง
ตรงนั้นมีตัวหนังสือเล็ก เล็ก เขียนว่า Executive Floor
เฮียเขินเล็กน้อย เลยแกล้งผิวปากมองเพดาน เขาคงดูออกเลยชวนคุย
” พักที่นี่ สะดวก สบายดีไม๊ครับ ”
” ก็ดีครับ ” เฮียก็ตอบไปงั้น งั้น
” มีอะไรบกพร่อง แจ้งพนักงานได้เลยนะครับ ”
ประตูลิฟท์เปิดเมื่อถึงชั้นของเฮีย เขายื่นมือกั้น (( ทำเหมือนพนักงานหน้าลิฟท์ ))
รอจนเฮียก้าวขาออกมา แล้วพูดด้วยน้ำเสียงสุภาพ ” ขอบคุณที่พักที่นี่ครับ ”
เฮียเก็บข้าวของเตรียมตัว เช็คเอ็าท์
นึกถึงโรงแรมของคนไทย พนักงานคนไทย ก่อสร้าง - ตั้งอยู่ในประเทศไทย
มีผู้บริหารชั้นสูงเป็นชาวต่างชาติ
รู้สึกยังไง บอกไม่ถูก
สิงหาคม 2550
ข่าวเศรษฐกิจรายงานความเปลี่ยนแปลง ธุรกิจในเครือของตระกูล จิราธิวัฒน์
แม้จะไม่เกี่ยวข้องกับตระกูลของเฮีย แต่เฮียก็ให้ความสนใจพอสมควร
โรงแรมโซฟิเทล เซ็นทรัล วันนี้เปลี่ยนชื่อเป็น เซ็นธารา
และ ในอนาคต คง เกิดความเปลี่ยนแปลงมากกว่านั้น
เฮียหวังว่า ซักวันคนที่เสียบกุญแจเพื่อบังคับให้ ลิฟท์ ขึ้นไปถึงชั้นผู้บริหาร
จะเป็นใครซักคน ที่เป็นคนไทย
สวัสดี
เรื่องแรกมันเพลง Sad Movie นี่นาเฮีย…เคยเรียนในชม. Sound Lab สมัยม.ต้น
Comment by sufore — September 6, 2007 @ 10:43 pm
ผมก็หวังไม่ต่างจากเฮียมากนัก อยากเห็นธุรกิจในประเทศมีเจ้าของเป็นคนไทย บริหารโดยคนไทย เพื่อคนไทย
และผมว่าอนาคตคนไทยที่จะเป็นเจ้าของกิจการมากที่สุด ร่ำรวยที่สุด จะชื่อว่า นายนอมินี … แม้ชื่อจะไม่ไทยมากแต่เป็นคนไทยแน่นอนครับ
Comment by สนธิ 2 — September 9, 2007 @ 10:58 pm
หายไปนานเลยคะเฮีย
เรื่องหลังปลุกระดมดีนะเฮีย… (ฮี่)
Comment by z — September 10, 2007 @ 1:02 am
บุกจ๋า
ไอ๊ที่พิมพ์ยาว ยาว พอคลิคส่งแล้ว หด
เหลืออันนิดนึงนี่ เป็นเพราะ’ไรเหรอจ๊ะ
เกิดขึ้นกับเฮียหลายครั้งละ
ไม่รู้เธอเป็นมั่งป่าว
อย่าบอกนะ ว่า เพราะอากาศเย็น
Comment by Anonymous — September 10, 2007 @ 10:33 am
^
^
^
อ่านแล้วนึกถึงเป็ดย่างน้ำผึ้งที่พูลสินภัตตาคารเลย
Comment by ศรีสมร นานๆมาที — September 11, 2007 @ 12:14 am
โห บุก !!
ทดสอบจริงจัง
Comment by Anonymous — September 11, 2007 @ 12:43 am
^
^
อันนี้ไม่โชว์ชื่อเฮีย
บุก ช่วยตรวจสอบด้วย
(( สั่ง ยังกะ ประธานบริษัทเลยเรา ))
Comment by Anonymous — September 11, 2007 @ 12:45 am
คราวหน้าเฮียก็พักโรงแรมที่คนไทยเป็นเจ้าของสิ มีอยู่เยอะแยะไป ไม่ไปพักโรงแรมฝรั่ง เดี๋ยวมันก็เจ๊งแล้วขายให้คนไทยถูกๆเอง
Comment by นานๆ มาอ่าน — September 11, 2007 @ 3:58 am
^
^
ความคิดที่เธอเสนอมานั่น มันจะลำบากเฮียเกินไปป่าว
นึกถึงเฮียนิดนึง ก่อนจะพูดอะไร
อ่ะ ไหนลอง ยกตัวอย่างโรงแรมที่ว่า มาซัก ห้า-หก แห่ง
วันหลังเฮียจะได้ไปพัก
Comment by Anonymous — September 11, 2007 @ 1:57 pm
ทดสอบโพสด้วยอมยิ้มเฮีย
ชื่อเฮียก็ขึ้นปรกติดีนี่นา เฮียลืมล็อคอินป่าว
จาก
บุก (ปลอมตัวมา)
Comment by เฮีย — September 11, 2007 @ 2:10 pm
เฮียคะ..
หนูเข้ามาตามหาแฟนของหนูค่ะ
แฟนหนูหายตัวไปอย่างลึกลับได้ 4 วันแล้ว
Comment by Ben ตูดด้วน — September 13, 2007 @ 1:11 am
^
^
” หนูเข้ามาตามหาแฟนของหนูค่ะ ”
อ้อ เค้าคงแอบอยู่ใต้เตียงเฮียนี่แหละ
เชิญเธอ มุด หา ตามสบาย
‘ไรวะ
แฟนทั้งคน ปล่อยให้หาย
ยังกะเหรียญห้าบาท หลุดมือ ตกท่อระบายน้ำ
Comment by Anonymous — September 13, 2007 @ 2:31 pm
แล้วสี่วันที่ผ่านมา เธออยู่ยังไง
ไม่คันแย่เหรอจ๊ะ
(( เอาอีกซัก มุข // ไหน ไหน ก็ ไหน ไหน ))
Comment by Anonymous — September 13, 2007 @ 2:33 pm
แก้ไข // เฮีย
Comment by ศรีสมร — September 15, 2007 @ 9:42 pm
เฮีย ตอนนี้หนูมีความสุขดีค่ะ หนูเชือในอะไรบางอย่างที่เฮียเล่ามาค่ะ เฮียไม่ต้องรู้หรอกว่าเรื่องอะไร รู้แต่ว่าเฮียมีบุญคุณกับหนูเยอะทีเดียว
Comment by thipharat — September 17, 2007 @ 11:40 pm
^
^
นี่ นี่ !!
มีอะไรในใจก็บอกมา อย่าทำเป็นซึ้ง
ยิ่งพูด ยิ่งเข้าป่านะเธอนี่
ทำเฮีย มึน หลายทีแล้ว
Comment by เฮีย — September 18, 2007 @ 2:02 pm
เดี่ยวส่งเมลล์ให้ค่ะเฮียขา
Comment by thipharat — September 20, 2007 @ 9:37 pm
รอเฮียมาบริหารประเทศค้าบ ….
Comment by วี — September 21, 2007 @ 7:38 am
ดีๆๆ
Comment by Anonymous — February 4, 2008 @ 5:18 am