” ห้องนี้ วิว ดีที่สุดเลยนะครับคุณพี่ ลองดูสิครับ ”

เฮีย มองออกนอกหน้าต่างตามคำบอก ของ นายหน้าขายคอนโดมิเนียม
เห็นตึกสูงกำลังก่อสร้าง ข้างล่างเป็นรถไฟฟ้า - ทางด่วน และ รถติด
ความจริงสิ่งเหล่านี้หาดูที่ไหนก็ได้ ไม่ต้องถ่อสังขารขึ้นไปถึงชั้นแปด
” เห็นแม่น้ำเจ้าพระยาไม๊ครับ คุณพี่ ” เขาถามเฮีย
” ไม่เห็น ” เฮียตอบเขา
” จะเห็นได้ไงล่ะครับ มันอยู่อีกฟากนึงของตึก ครับ ”
หมอนี่ตลกไม่เป็นเวล่ำ เวลา
” ที่นี่ทำเลดีนะครับคุณพี่ ใกล้สยาม รถไฟฟ้า จุฬาฯ ด้วยครับ ”
ไอ๊อันหลังเฮียว่าเขาเน้น เป็นจุดขายให้เฮีย

จากระเบียง มองลงไปเฮียเห็นบ้านทรงไทยหลังหนึ่ง แฝงอยู่ท่ามกลางต้นไม้ใหญ่-น้อย
ในสถานที่คล้ายสวนหย่อม บริเวณโดยรอบมีคนเดินพลุกพล่าน
” ข้างล่างนี่คืออะไรครับ ?? ” เฮียปุจฉา
” อ๋อ พิพิธภัณฑ์ จิม ทอมพ์สัน ครับ ” เขาวิสัชณา
เฮียเคยได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับสถานที่แห่งนี้มาพอสมควร
ดีทีเดียว วันนี้คงเป็นฤกษ์ที่จะได้สัมผัสด้วยตัวเอง
” เอ่อ… เซ็นต์สัญญาเลยดีไม๊ครับ คุณพี่ ” อีตานั่นเร่งปิดการขาย
” เฮ่ย !! คอนโดห้องละห้าล้าน ไม่ใช่กล้วยทอดถุงละสิบบาท จะได้ซื้อง่าย ง่าย
ขอเวลาผมตัดสินใจซักพัก แล้วจะแจ้งให้ทราบ ”
..
..
สุดซอยซอยเกษมสันต์ 2 ถนนพระราม 1
มีบ้านไทยโบราณ ตั้งอยู่บนพื้นที่หนึ่งไร่ ด้านหน้าติดลำคลองมหานาค
แวดล้อมด้วยพันธุ์ไม้เขียวขจี ที่นี่คือ พิพิธภัณฑ์ จิม ทอมพ์สัน
……………………………………………
จิม ทอมพ์สัน หรือ เจมส์ แฮริสัน วิลสัน เป็นใคร
สถานที่นี้มีประวัติอย่างไร ให้ไปค้นคว้ากันเอง
แต่ถ้าขี้เกียจ-ไม่อยากรู้ ก็ไม่เป็นไร // ไม่มีผลต่อเรื่องที่เฮียเล่า
……………………………………………
พนักงานต้อนรับ ทักทาย แล้วแนะนำให้ไปซื้อบัตรเข้าชม
ที่เคาท์เตอร์มีพนักงานสาวนั่งประจำอยู่
” ทัวร์ภาษาอะไร คะ ” เธอถามสั้น สั้น
‘ไรวะ ทำเหมือนพวกนักเลง บนถนน ที่ชอบตะโกน >> ” ขับรถภาษาอะไร ”
” อ้าววว !! พูดงี้ ก็มีเฮ สิครับ ” เฮียฉุนกึก กำลังจะท้าเธอต่อยตัวต่อตัว
” หนูหมายถึงว่า พี่จะฟังบรรยายภาษาอะไรคะ เรามีหัวหน้าทัวร์พูดได้หลายภาษา ค่ะ ”
” อ๋ออ… มีภาษาอีก้อ หรือ อาข่า ไม๊ครับ ?? ” เฮียยิงไปหนึ่งมุข
” หนูว่าพี่ไปทัวร์ดอยตุง ดีไม๊คะ ” เธอสวนเข้าให้
..
..

ในรอบของเฮีย มีลูกทัวร์เพียงสองคน คือ เฮีย และ ผู้ติดตาม
มัคคุเทศก์เป็นเด็กสาวหน้าตาน่ารัก รูปร่างกระทัดรัด สะโพกสวยใส่ผ้าถุงแล้วมีเสน่ห์
กิริยาอ่อนหวาน พูดจาชัดเจน เดินเหินคล่องแคล่ว
เธอบอกว่า วันธรรมดาไม่ค่อยมีคนไทยมาเยี่ยมชมเท่าไหร่ เฮียก็เข้าใจ
ไม่ซักไซร้ให้มากความ

เธอพาเดินขึ้นบ้าน เข้าห้องนั้น ออกห้องนี้
ชี้ให้ดูไอ๊นั่น ชวนให้ดมไอ๊นี่ ที่เป็นของโบราณอายุหลายร้อยปี
บรรยายที่มา ที่ไป ว่า ส่วนใหญ่ได้มาโดยการซื้อหา
บางชิ้นก็ได้มาเพราะความมีน้ำใจที่ชาวบ้านมีต่อคนต่างชาติ มอบให้ไม่คิดมูลค่า
ส่วนชิ้นที่ได้มาโดยมิชอบ ลักลอบขนย้าย ไม่มีใครรู้
” สงสัยอะไรถามได้นะคะ ” เธอสร้างบรรยากาศเป็นกันเอง
” น้องใช้ลิพสติคยี่ห้ออะไรครับ ” เฮียก็อยากเป็นกันเองมั่ง
” มิสทีนค่ะ พี่ไม่สงสัยอะไรเกี่ยวกับคุณจิม เหรอคะ ”
” ไม่หรอกครับ พี่ไม่ค่อยสนิทกับแก ”
เฮียซักถามว่าแถวนี้มีอะไรอร่อย ช่วยพาไปกินหน่อย เธอขำเขิน เขิน
เดินสะดุดธรณีประตู แทบหัวทิ่ม
เฮียพูดคุยกับเธออีกเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะทำหน้าที่เสร็จสมบูรณ์

เมื่อได้รู้ว่าเธอพักอยู่แถวย่านบางกะปิ ก็รู้สึกสงสารที่เธอต้องเหนื่อย
และ เสียเวลาในการเดินทางมาทำงาน จึงเสนอเธอว่า
ถ้าเฮียซื้อคอนโดฯหน้าปากซอย จะชวนเธอมาอยู่ด้วย
” ขอบคุณค่ะ ดีจังเลย หนูพาแฟนมาอยู่ด้วย ได้ไม๊คะ ”
ตอนแรกก็คุยกันดี ดี แต่ตอนหลังเฮียว่าเด็กสมัยนี้ พูดจาไม่ค่อยรักษาน้ำใจคนแก่

สี่สิบห้านาทีของการทัศนศึกษา จบลง
เฮียนั่งดื่มพักเหนื่อยในร้านอาหาร
นักท่องเที่ยวยังทยอยเข้ามาไม่ขาดสาย ส่วนใหญ่เป็นชาวตะวันตก
เฮียไม่รู้ว่าเมื่อพวกเขาได้ฟังประวัติความเป็นมาของพิพิธภัณฑ์ แห่งนี้แล้ว
จะเข้าใจเรื่องราวของ ไหมไทย ไปในทางใด
..
..

หาก ดร. อาจ-อง ชุมสาย ณ อยุธยา ไม่สามารถคิดค้นระบบลงจอด ของ ยานไวกิ้ง
ป่านนี้สหรัฐอเมริกา คงล่มจมเพราะเงินงบประมาณแผ่นดิน ที่สูญเสียไปกับโครงการ
สำรวจดาวอังคาร
องค์การนาซ่า รู้ดีอยู่แก่ใจ แต่ก็ไม่เคยประโคมข่าว หรือ ยกย่องเขาเยี่ยงผู้มีบุญคุณต่อแผ่นดิน
ปล่อยให้สาธารณะชนเข้าใจเอาเอง ว่า เป็นผลงานของคนในชาติ
แม้แต่คนไทยส่วนใหญ่ ก็เพิ่งมารับรู้เมื่อบริษัทผู้ผลิตเบียร์ เอ่ยอ้างถึง เท่านั้น

ชื่อของ จิม ทอมพ์สัน โด่งดังเพราะความงดงาม ของใยไหม จากฝีมือคนไทย
คนส่วนหนึ่งของโลกรู้จักเขา เป็นเพราะเราป่าวประกาศ วาดภาพให้เขายิ่งใหญ่
มิใช่หรือ ??
เฮียชักไม่แน่ใจว่า ทุกวันนี้เราภูมิใจในไหมไทยของเรา หรือ ภูมิใจในตัวของ ทอมพ์สัน
กันแน่ ??

คิดมาถึงตรงนี้เฮียรู้สึกฝืดคอ ยกเครื่องดื่ม กระดก รวดเดียวหมดแก้ว
ลุกขึ้นยืนขยับเก้าอี้ให้ผู้ติดตาม ยื่นแขนให้เธอคล้อง แล้วพากันเดินจากไป

ทิ้งแต่ความสงสัยเอาไว้แถวนั้น

สวัสดี