- เรื่องจริง ผ่านใจ

ปองศักดิ์ ชอบสาวคนหนึ่งตั้งแต่เรียนมัธยม
เธอไม่สวย แต่หมวย
ส่วนเขาไม่ขาว-ตี๋ ไม่มีเชื้อจีน
ฐานะอย่างเขาเธอมองแค่หางตา บางทีมีเชิดใส่
ฝากจดหมายรักไปกับเพื่อนเธอก็ไม่รับ แถมยังฝากด่ากลับมา
ปองศักดิ์นึกน้อยใจ เกิดมาไม่รวย ไม่หล่อ
เพื่อนซี้ของปองศักดิ์ เป็นลูกร้านทอง อยู่ฝั่งตรงข้ามกับร้านของเธอ
เขาไปเล่นกับเพื่อนป็นประจำ ช่วยทำการบ้านบ้าง // ป๊า-ม๊า เอ็นดูเขา
เพราะเป็นเด็กดี
เวลาเธอเห็นเขาจากหน้าร้าน จะทำท่าไม่อยากมอง
เขาเดินข้ามมาซื้อของ เธอก็เรียกเด็กมาขายให้ ไม่พูดด้วย
ปองศักดิ์ กับ เพื่อน ไปเรียนต่อที่กรุงเทพฯ อยู่หอพักเดียวกัน
วันหยุด-ปิดเทอม กลับบ้านด้วยกัน
เขาไปไหว้ ป๊า-ม๊า
เห็นเธอที่ฝั่งตรงข้ามทุกครั้ง เธอก็ยังแสดงอาการเหมือนเดิม
อยากถามเธอตรง ตรง ว่า ทำผิดอะไร ทำไมเกลียดนักหนา
แต่ก็ไม่กล้า

ปองศักดิ์ทำงานที่กรุงเทพฯ
มีโอกาสกลับบ้านก็แวะไปเยี่ยมเพื่อนทุกครั้ง
เพราะอยากเห็นหน้าเธอคนนั้น
ครั้งสุดท้ายเขาไปกราบลาป๊า-ม๊าของเพื่อน ก่อนเดินทาง
ไปต่างประเทศ
เมื่อมองไปที่ร้านตรงข้าม เห็นชายหนุ่มหน้าตาดีท่าทีสนิทสนม
ส่วนเธอก็ดูร่าเริง ยิ้มแย้ม มีความสุข
วันนั้นปองศักดิ์บอกกับตัวเองว่า >> อย่าหวังอะไรอีกเลย
ไม่นานต่อมา เพื่อนก็ส่งข่าวข้ามทวีป ว่า เธอแต่งงาน
..
..

ห้าปีต่อมา ปองศักดิ์กลับเมืองไทยเป็นครั้งแรก
วันที่ไปเยี่ยมเพื่อน อด แอบมองไปที่ฝั่งตรงข้ามไม่ได้
เห็นเธอที่หน้าร้าน ยังสดใสไม่เปลี่ยน ภาพในอดีตย้อนกลับ
มาอีกครั้ง
แต่ความรู้สึกไม่เหมือนเดิม
สำหรับปองศักดิ์ >> เธอคือคนที่เคยพบกัน
แม้กระนั้น เธอก็ยังแสดงอาการรังเกียจ เมื่อเหลือบมาเห็นเขา

ปองศักดิ์กลับเมืองไทยเป็นประจำทุกปี
เพื่อนของเขาเป็นเถ้าแก่เต็มตัว ค้าขายเจริญรุ่งเรือง
ต่างจากกิจการของผู้หญิงที่เขาเคยรัก
ปีหลัง หลัง เขาเห็นความซบเซาที่ร้านตรงข้าม อย่างชัดเจน
ส่วนเธอคนนั้นดูเปลี่ยนไปมาก จากสาวมั่น มีเสน่ห์ สายตาท้าทาย
กลายเป็นหญิงสูงอายุ ใบหน้าซูบโทรม ผอมแกรน
ไม่เหลือภาพผู้หญิงหยิ่งทนง มากศักดิ์ศรี ที่เขาเคยเกรงกลัวในอดีต
เธอไม่เชิดใส่เขาเหมือนก่อน แต่หลบหน้า หลบตา
คล้ายคนมีความผิด
ปองศักดิ์เก็บความสงสัยไว้ในใจหลายปี ไม่เคยเอ่ยปากถามเพื่อน
เพราะคิดว่าไม่ใช่เรื่องอะไรของเขา

วันหนึ่ง เขาพูดลอย ลอย กับเพื่อนว่าเบื่อต่างประเทศ
ถ้าหากจะกลับมาอยู่เมืองไทย ควรทำมาหากินเลี้ยงชีพด้วยวิธีใด
” สนใจซื้อตึกเปิดร้านอาหารไม๊ ”
” หรือเซเว่น-อีเลฟเว่น ” เพื่อนแนะนำ
” มีทำเลที่ไหนดี ดี แนะนำ ?? ” ปองศักดิ์ ถาม แบบ
ไม่หวังคำตอบจริงจัง
” ตรงนั้นไง ” เพื่อนชี้ไปที่ตึกตรงข้าม
..
..

เพื่อนเล่าว่า เธอแยกทางกับสามี
มีปัญหาหนี้สิน กิจการถูกฟ้องยึด
เธอขอร้องเพื่อนของเขาให้เจรจากับธนาคาร
” ความจริงอั๊วไม่อยากซื้อหรอก แต่เตี่ยเค้าเป็นเพื่อนป๊า ”
เพื่อนเล่าต่อว่า เขาซื้อตึกแถวสองคูหานั้น
แล้วให้เธอเช่าต่อจากเขา เพื่ออยู่อาศัยและทำการค้า ต่อไป
แทนที่จะถูกธนาคารยึด
หลายปีแล้ว กิจการของเธอไม่ดีขึ้น
ค้างค่าเช่าหลายเดือน แต่เขาก็ไม่เคยเร่งรัด
เพื่อนบอกว่า สัญญาเช่ากำลังจะหมดในกลางปีหน้า
ถ้าปองศักดิ์สนใจจะเช่า หรือ ซื้อต่อ เขาก็ยินดีขาย
ในราคาเพื่อนฝูง
” แล้ว… ” ปองศักดิ์ยังพูดไม่จบประโยค
” ลื้อควรคิดถึงตัวเอง มากกว่าคิดถึงคนอื่น ” เพื่อนพูดสวน

ปองศักดิ์ได้ฟังเรื่องราวที่ไม่น่าเชื่อ หลายเรื่อง
นึกไม่ถึงว่าชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่ง จะผกผันได้ถึงขนาดนั้น
” ที่ลื้อพูดมาทั้งหมดนี่ จริงเหรอวะ ?? ” เขายังเชื่อไม่สนิท
” ก็มีโม้บ้าง แต่ส่วนใหญ่เป็นเรื่องจริง ” เพื่อนว่างั้น
เขาชักจูงใจปองศักดิ์แบบไม่เร่งรัด
อธิบาย-แนะนำ หลักการทำธุรกิจในเมืองไทย เบื้องต้น
ให้เข้าใจพอสังเขป
” อั๊วค้าขาย ลื้อคงเข้าใจ ” เขาตอบ เมื่อถูกถามเรื่องราคา

ตัวเลขที่เขาเสนอมานั้น ถ้าปองศักดิ์ได้ยินเมื่อสิบกว่าปีก่อน
คงอ้าปากค้าง
แต่ฟังวันนี้ เขารู้สึกว่าไม่แพงเท่าไหร่

โลกนี้ มักมีสิ่งที่เราคาดไม่ถึงเกิดขึ้นอยู่เสมอ
ผู้หญิง ที่ ไม่เคยเห็นปองศักดิ์อยู่ในสายตา
ผู้หญิง ที่ เขาเคยคิดว่า ไกลเกินไขว่คว้า
วันนี้ อนาคตของเธอส่วนหนึ่ง กลับขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเขา
อีกหนึ่งปีข้างหน้า ชีวิตของเธอจะเป็นอย่างไร
แม้แต่เพราะเจ้า ยังตอบไม่ได้

แต่ปองศักดิ์คิดว่า เขารู้ดี

สวัสดี