แค่นี้ก็คงรู้แล้วนะ

ขออภัยที่บ่นยาวเลย คนแก่ก็งี้แหละ ต่อไป..เฮียก็จะเป็นงี้แหละ หุหุ

ไม่รู้จะบ่นยังไง ในใจคิดว่า เดี๋ยวนี้คนแม่ง ไม่ใส่ใจกันมาขึ้นยังไงก็ไม่รู้

คนมันไร้หัวใจกันไปหมดแล้วรึเปล่า

พูดถึงเรื่องแบ่งปัน อบากเล่าเรื่องนึงให้เฮียฟัง

เมื่อเร็วๆนี้

ผมให้เงินชายคนหนึ่ง แกแต่งชุดลิเก เดินถือแก้วน้ำขอเศษเหรียญ อยู่จตุจักร

แกพูดอะไรซักอย่าง เหมือนจะเอาเงินไปช่วยเด็ก หรือไงนี่แหล่ะ

ผมก็ไม่ทันได้ฟังหรอก ก็ให้เหรียญไป เท่าที่จะพอมีตามฐานันดรอันต่ำต้อย

แกก้มลงกราบ พร้อมกับอวยพร ยาว ย๊าว ยาว ยาวมาก

ลูกค้าในร้านผมก็ให้เงิน ……..คำอวยพร ยาวกว่าเดิม ทวีคูณ

ผมไม่ค่อยได้ฟังคำอวยพรแก เพราะกลัวว่าจะคุ้มมากว่า เงินที่ให้แกไป

แต่จำคำเดียวที่แกบ่นได้ว่า เดินมา 3-40 ร้าน แล้วไม่มีใครให้เลย

แกเริ่มตาแดง จะร้องไห้ และยังอวยพรไม่หยุด จนคนเดินผ่านหน้าร้าน ทำหน้าแปลกๆ

ลูกค้าผมหันมาถาม…….”พี่ให้กี่บาท”

“5 บาทเองครับน้อง”……ผมตอบ

แล้วน้องอ่ะ………..”ผมให้ 10 บาทอ่ะพี่”

“อืออ…..งั้นน้องตั้งใจฟังเหอะ พี่ว่า วรรคนี้ ของน้องแล้วหล่ะ”

ก่อนแกจะเดินจากไป ใช้เวลาอวยพร ร่วม 10 นาทีได้

สงสัยแค่ทำไม ไม่ค่อยมีคนให้เงินแก…….หรือว่าแกอวยพรยาวไป เฮียว่ามั๊ยครับ ?