ที่ไม่เห็น อาจไม่เป็นอย่างที่คิด
อรทัย รักกับผู้ชายคนหนึ่ง
เหตุบางอย่างทำให้เธอและเขา ห่างกัน
ฝ่ายชายมีหญิงคนใหม่ ยังไม่ทันได้ปรับความเข้าใจ
เธอก็ประชดเขาด้วยการ
แต่งงาน กับผู้ชายคนที่ก้าวเข้ามาในเวลาพอเหมาะ
วันที่ผ่านไป และ ใจที่ไม่เคลียร์บอกกับเธอว่าผู้ชายที่เธอลงเอย คนนี้
>> ” ไม่ใช่ ”
ยิ่งเมื่อได้รู้ว่า ” คนที่ใช่ ” ของเธอ ยังไม่ปลงใจกับหญิงคนใด
เธอก็ยิ่งรู้สึกผิด และ เสียใจ
” ทุกครั้งที่ อ้อ หันกลับไปมอง… อ้อ รู้สึกว่า ถ้าวันนั้นไม่ประชดเขา
วันนี้ คงเป็นอีกอย่าง ”
อรทัย คิดเพียงเท่านั้น
..
..
ตอนเฮียเป็นนักศึกษา เฮียมีเพื่อนสนิทสามคน
กินเหล้า-เที่ยวกลางคืน ด้วยกันเป็นประจำ
(( ออกแนวไม่ค่อยรักดี // ตอนนี้เลิกแล้ว ))
เพื่อนคนหนึ่งบ้านอยู่จังหวัดระยอง อีกคนเป็นคนบ้านเดียวกับเฮีย
ก่อนเปิดเทอมปีที่สาม
พวกเรานัดกันไปเที่ยวที่บ้านเพื่อนคนนั้น โดยเฮียกับเพื่อนอีกคน
จะนั่งรถประจำทาง
ไปพบกับเขาที่ระยอง แล้วจึงจะกลับมาพร้อมกันตอนเปิดเทอม
สองวัน ก่อนกำหนดที่เรานัดกัน
เพื่อนคนที่อยู่บ้านเดียวกับเฮียเกิดติดธุระทางบ้าน กระทันหัน
พวกเราล้มเลิกแผนการเที่ยว
เฮียเปลี่ยนตั๋ว นัดเพื่อนที่ระยองให้เข้ามาเที่ยวกรุงเทพฯ แทน
ทุกคนโอเค ตกลงกันว่าปิดเทอมหน้า ค่อยไปใหม่
ผ่านไปสามวัน เพื่อนไม่โผล่มา
เฮียไม่เฉลียวใจอะไร แต่ไปหยอดตู้โทรฯทางไกลที่หน้าหอ
ปลายสายที่ระยองบอกว่า เขาเสียชีวิตจากอุบัติเหตุ
ในวันที่เดินทางเข้ากรุงเทพ
ศพอยู่ที่วัด พรุ่งนี้เผา
..
..
เพื่อนอีกคนของเฮียเสียใจอย่างมาก
มันพร่ำบอกแต่ว่า มันเป็นสาเหตุที่ทำให้เพื่อนตาย
” ถ้ากูไม่ติดธุระ ถ้าพวกเราไปเที่ยวตามแผน ก็ไม่เป็นแบบนี้ ”
เวลาผ่านไปมันยังคร่ำครวญแต่ประโยคเดิม โทษตัวเองทุกครั้งที่
นึกถึงการตายของเพื่อน
วันหนึ่ง เฮียพูดกับมันว่า
” ถ้ามึงคิดอย่างงี้ กูก็มีส่วนผิด เพราะกูเป็นคนนัดให้มันมากรุงเทพฯ ”
” แล้วมึงเคยคิดไม๊ว่า ถ้าเราสองคนนั่งรถไปหามันที่ระยอง
เราก็อาจเกิดอุบัติเหตุตายทั้งคู่ ก็ได้ ”
” อะไรที่มันจะเกิด มันก็เกิด อะไรที่เป็นไปได้ มันต้องเป็นไป ”
” ที่มึงไม่เห็น ไม่ใช่ว่ามันจะเป็นอย่างที่มึงคิด ”
” มึงเสียใจ กูเสียใจ แล้วเราได้เฮี่ย’ไร ”
มันร้องไห้หนักกว่าเดิม
แต่หลังจากวันนั้นก็ไม่พูดถึงเรื่องการตายของเพื่อน อีกเลย
..
..
เฮียตัดสินทุกอย่างในชีวิต ด้วยประสบการณ์
ไม่ตัดสินจากคำสั่งสอน , ตำรา หรือ หนังเกาหลี เฮียไม่คาดหวังอะไรกับ
สิ่งที่ยังไม่เห็น
ผิดพลาด เสียใจ เฮียไม่เก็บไว้นานเกินไป
บนทางสองแพร่ง
หากเฮียเลือกเดินไปตามทางใด ทางหนึ่ง แล้วบังเอิญพบเสือ-จระเข้
เฮียจะหาทางหลบหลีก หลอกล่อ หนีมันให้ได้ จะไม่นั่งลงร้องไห้ฟูมฟาย
นึกเสียดาย ว่า น่าจะไปอีกทาง
ไม่มีใครรับประกันกับเฮียได้ว่า อีกทางหนึ่งนั้นไม่มีมนุษย์กินคน
ที่กำลังตั้ง วง กินเหล้า และ มองหากับแกล้ม พอดี
” อาจไม่เป็นแบบนี้ ” ที่เพื่อนเฮียพร่ำพูด มันอาจจะเลวกว่านี้
” อาจเป็นอีกอย่าง ” ของอรทัย อาจเป็นสิ่งอัปมงคลชีวิต
กว่าที่เธอประสพอยู่ในขณะนี้ ก็ได้ ใครจะไปรู้ ??
ไอ๊ที่เราคิดว่าน่าจะดี มันอาจไม่ดีจริง
ขนาดรถถัง และ ทหารถือปืน ที่ประชาชนเคยมอบดอกไม้ให้
ด้วยความหวังว่าจะช่วยให้ชีวิตดีขึ้น ก็ยังไม่เห็นเป็นไปตามที่ฝัน
สรรพสิ่งล้วนเปลี่ยนแปลง ไม่วันนี้ ก็ วันหน้า
จงอยู่กับความจริง อยู่กับสิ่งที่เราจับต้องได้
จะดี หรือ ร้าย เราก็ยังพอหาทางแก้ไข ได้มากกว่าจะรับมือกับสิ่งที่เรา
คิดเอาเอง
ผิดพลาด - เสียใจ ใครก็เป็นกันทั้งนั้น
ไม่พอใจกับสิ่งที่มีอยู่ ก็ไม่แปลก แต่อย่าไปผูกติดกับความรู้สึกที่ว่า
อันนั้น >> ” มันน่าจะดี ”
..
..
เฮียก็งั้น งั้น says : ฟังเรื่องของเธอแล้ว เฮียก็อยากเล่าอะไรให้เธอฟังบ้าง
เฮียก็งั้น งั้น says : ไว้พรุ่งนี้
อ้อ says : เฮียก็งี้ทุกที แล้วก็เบี้ยว
อ้อ says : เล่าคืนนี้เลยไม่ได้เหรอคะ
เฮียก็งั้น งั้น says : น่าาาาาา ไม่เบี้ยว
เล่าแล้วนะ
สวัสดี
