<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="wordpress/1.5.1-alpha" -->
<rss version="0.92">
<channel>
	<title>no ordinary tales</title>
	<link>http://viroon.blogsome.com</link>
	<description>เรื่องไม่ธรรมดาของชายธรรมดาที่หลายคนเรียกหาว่า เฮีย ...</description>
	<lastBuildDate>Wed, 19 Nov 2008 21:26:38 +0000</lastBuildDate>
	<docs>http://backend.userland.com/rss092</docs>
	<language>en</language>

	<item>
		<title>ปิดแล้ว</title>
		<description>	สวัสดีทุกคน
	เฮียไม่อัพเรื่องใหม่ที่นี่แล้วนะครับ
	ขอบคุณบุก มากที่สุด 
	แล้วพบกันที่เวบสองหาวครับ
http://www.2how.com/here/index.php
	เฮียวิรุฬฯ
 </description>
		<link>http://viroon.blogsome.com/2008/11/19/p75/</link>
	</item>
	<item>
		<title>เฮีย ก็ งั้น งั้น</title>
		<description>	วิรุฬฯ พบ ประชาชน // เฮีย ก็ งั้น งั้น
	- ก็ งั้น งั้น
	ครั้งหนึ่งเฮียเดินผ่านแผงขายขนมในตลาด
แม่ค้าหน้าหวาน ร้องเรียกเชิญชวนให้แวะรับ&#8217;ทาน
เธอว่า &#8221; ชิมก่อนสิคะ ไม่อร่อยไม่คิดตังค์ค่าาาาา &#8221;
เฮียเป็นคนแพ้เสียงผู้หญิง ได้ยินอ้อน คะขา เป็นไม่ได้ เหมือนถูกมนต์ดำสะกด
เลยแวะลองชิมตามคำชวน
	หลังจากฟาดไปสองถ้วย แม่ค้าถามว่า &#8221; อร่อยไม๊คะ ?? &#8221;
เฮียตอบไปว่า &#8221; ก็งั้น งั้น แหละครับ &#8221;
พอขยับจะลุก เธอก็พูดว่า &#8221; คิดตังค์ด้วยค่ะ &#8221;
เฮียแกล้งถาม &#8221; ก็ไหนว่า ไม่อร่อยไม่คิดตังค์ ไงล่ะครับ &#8221;
แม่ค้ากำทัพพีแน่นพูดหน้าตาเฉยชา ว่า &#8221; ก็คิดไปงั้น งั้น แหละค่ะ &#8221;
	- ไม้เท้า ยอดทอง
	เพื่อนบ้านของเฮีย เป็นลุง ป้า คู่หนึ่งอายุประมาณแปดสิบ
อยู่กันลำพังสามี ...</description>
		<link>http://viroon.blogsome.com/2008/09/18/here-so-so/</link>
	</item>
	<item>
		<title>&#8221; ฉางเอ๋อ &#8221; เทพธิดาจันทรา</title>
		<description>	วิรุฬฯ พบ ประชาชน // &#8221; ฉางเอ๋อ &#8221; เทพธิดาจันทรา :    
	- ขอให้โสดทีเถอะ
	หกโมงเย็น เป็นต้องมาทุกวัน มีหนุ่มล่ำสัน ตามมาห่าง ห่าง
พี่ชายหรือว่าแฟนเคียงข้าง ท่าทาง สำอางค์ สำรวย
เจอะหน้าเฮีย คุยไม่นานแล้วไป ดูเหมือนเกรงใจคนที่มาด้วย
บางทีซื้อทั้งนม ทั้งกล้วย แล้วหนุ่มมาดรวย เขาก็ช่วยถือไป
	อยากทราบว่าชายคนนั้น เขาเป็นแฟนกัน หรือว่าเป็นใคร ??
ถ้าเป็นแฟน เฮียก็ขอโทษ แต่ถ้าเธอโสด เฮียก็ดีใจ
เพราะไม่อยากแย่งของรักใคร ให้เจ้าของเขาต้องหัวหมุน
	ก่อนจากกัน เธอยังหันมองตา ทำเอาซู่ซ่า เลือดฉีดหน้าจนอุ่น
ใกล้เธอแล้วใจเฮียว้าวุ่น เจ้าพระคู๊ณณณณ ขอให้โสดทีเหอะ
	- วิรุฬฯ ตอบจดหมาย
	From: &#8220;Eom win&#8221; wineak@hotmail.com
To: &#8220;เฮียวิรุฬฯ&#8221; viroonforsale@yahoo.com
[Eom - Blue Jazz - Day] ...</description>
		<link>http://viroon.blogsome.com/2008/08/25/my-moon/</link>
	</item>
	<item>
		<title>เป่ย จิง ฮั่ว อิง หนี่</title>
		<description>	วิรุฬฯ พบ ประชาชน 
	- เป่ย จิง ฮั่ว อิง หนี
	โอลิมปิค ซัมเมอร์เกมส์ 2008 เปิดฉากอย่างยิ่งใหญ่
ด้วยการแสดงอันอัศจรรย์ อลังการ ตระการตา
ภายใต้การควบคุมของผู้กำกับภาพยนตร์ชื่อดัง แห่งสาธารณรัฐ
ประชาชนจีน ที่เรารู้จักกันดี >> จาง อี้ โหม่ว
สะกดผู้ชมเรือนแสนในสนามกีฬารังนก กลางกรุงปักกิ่ง และ อีกนับพันล้านทั่วโลก
ให้หยุดหายใจ ไม่กระพริบตา ไปชั่วขณะ
	ภาพ &#8221; หลี่ หนิง &#8221; อดีตนักกีฬาเหรียญทองของจีน ลอยตัวขึ้นกลางอากาศ
แล้ววิ่งรอบขอบหลังคาสนาม จุดไฟโอลิมปิคเพื่อเปิดพิธี
ทำเอาฝรั่งร้อง โอ้โห โอ มายก้อด !!
ส่วนเหล่านางอัปสรในการแสดงชุด เหมยฮัว ก็ทำเอาเฮียอ้าปากค้าง น้ำลายไหลย้อย
เปื้อนไปถึงคาง
	จาง อี้ โหม่ว สร้างผลงานระดับโลกครั้งนี้ ด้วยประสพการณ์การกำกับภาพยนตร์
การแสดงวันนั้นเป็นการรวบรวมฉากสำคัญจากหนังสร้างชื่อ ของเขา
เราจึงเห็น ;
- ฉากเหาะเหิร ลอยตัว ด้วยกำลังภายใน (( House ...</description>
		<link>http://viroon.blogsome.com/2008/08/13/olympic-08/</link>
	</item>
	<item>
		<title>วิรุฬฯ แก้ขัด</title>
		<description>	วิรุฬฯ ขัดตาทัพ // นาฏกรรมเมืองหลวง :    
	ช่วงนี้เฮียมีปัญหาสุขภาพเล็กน้อย ไม่ค่อยสบาย
ประกอบกับปัญหาอื่นเล็ก เล็ก น้อย น้อย โดยรวม
ทำให้ไม่มีเวลาในการเขียนเรื่องใหม่
จึงใคร่ขอแก้ขัดด้วยการ คัดลอก เรื่องสั้น ของ นักเขียนอาวุโสที่เฮียเป็นแฟนประจำ
มาให้อ่านเล่นกันไปพลางก่อน สัก สอง-สามเรื่อง
อาจเป็นเรื่องไม่ลามก ตลกหัวหก ก้นขวิด แบบของเฮียที่เธอคุ้นเคย
แต่คิดว่าคงพอแก้ให้หายคิดถึงกัน
	รักทุกคน
	เฮียวิรุฬฯ
..
..
	&#8221; นัยน์ตาทิพย์&#8221;
	ทิพย์มีคุณวุฒิพิเศษคือรู้เหตุการณ์ล่วงหน้าซึ่งจะเกิดแก่ผู้ที่ได้พบเห็น เช่น
เมื่ออายุราว 10 ขวบ เพื่อนของพี่สาวมาพูดคุยธุระกัน ทิพย์เห็นหน้าเพื่อนพี่ก็รู้ทันทีว่า
คนนี้ออกจากบ้านเขาแล้วจะไปตาย แต่ไม่กล้าบอกใครอีก เพราะก่อนหน้านั้นเขารู้ว่า
เมียคนขายลูกชิ้นเนื้อวัวในตลาดข้างโรงหนังใกล้บ้านจะตายจึงรีบบอกคนขายลูกชิ้นซึ่งไม่เชื่อ
อีกไม่กี่วันเมียแกผูกคอตายจริง คนขายลูกชิ้นหาว่าทิพย์เป็นเด็กผีแช่งเมียของเขา
มีการสอบสวนกันใหญ่โต ทิพย์ต้องโกหกว่าเขาฝันไป
	เขาไม่รู้ว่ารู้ได้อย่างไร เพราะรู้ขึ้นเองในใจ มิใช่เห็นหรือได้ยิน
	เมื่อทิพย์อายุ 17 ปี เขาอยู่คนเดียว พ่อตายหลังจากที่แม่ตายก่อนแล้วตั้ง 12 ปี
เขารวบรวมเงินเผาศพได้แล้วก็บอกสัปเหร่อซึ่งเป็นน้าชายที่วัดใกล้บ้านให้ช่วยจัดการ
แต่เขารู้ว่าน้ายากจนจึงบอกว่าเมื่อคืนฝันว่าแม่มาบอกให้น้าเล่นหวยจะถูก
น้าถามว่าเลขอะไร ข้างบนหรือข้างล่าง เขาก็ไม่รู้ แต่น้าซื้อก็ถูกรางวัลที่ 5
ได้เงินหลายพัน จึงทำศพให้พ่อแม่ของทิพย์ซึ่งเป็นพี่สาวพี่เขยอย่างเต็มที่
ท่านสมภารก็ช่วยออกเงินถวายพระให้
	การที่ทิพย์ไม่รู้ว่าหวยจะออกอะไร ทำให้ชาวบ้านไม่นับถือ
จึงมีแต่คนที่เจอเขาแล้วถามว่าจะถูกหวยบ้างหรือยัง ทิพย์ก็มองหน้าผู้ถาม
ถ้ารู้ว่าถูกก็จะบอกว่าถูก ถ้าไม่รู้ก็บอกตรงๆ ว่าไม่รู้ ...</description>
		<link>http://viroon.blogsome.com/2008/08/04/viroons-replacement/</link>
	</item>
	<item>
		<title>บุ๊กกกกกก // เกี่ยวกับ iPhone 3G</title>
		<description>	พรุ่งนี้ แปดโมง Steeveมันเอาแน่ !!
	ตกลง ต้องซื้อcontract ใหม่หมด เลยเหรอ
&#8216;งี้ แล้วอันเก่าเฮียทำไง ??
	เธอสบายดีป่าว
เฮียได้ข่าวว่า อ้วนขึ้น จริง-เท็จ ประการใด
ถ้าไม่เป็นความลับมากเกินไป บอกเฮียตามตรง ได้ไม๊จ๊ะ ??
	หึ หึ
 </description>
		<link>http://viroon.blogsome.com/2008/07/10/3g/</link>
	</item>
	<item>
		<title>ถ้าชาติหน้ามี เลือกเฮียได้ไหม ??</title>
		<description>	- เธอเลือกเขาในชาตินี้ ถ้าชาติหน้ามี เลือกเฮียได้ไหม ??
บางอารมณ์เฮียก็อยากพูดประโยคนี้ดัง ดัง หวังให้เทวดาได้ยิน
	- ง่าย ง่าย แค่ปลายจมูก
1965
สหภาพโซเวียทประสบความสำเร็จ ในการส่งยานสปุทนิคขึ้นสู่ดวงจันทร์
แต่ครั้งนั้น พวกเขาก็พบกับปัญหาใหญ่ที่สำคัญ คือ
นักบินอวกาศไม่สามารถ ใช้ปากกาจดบันทึกข้อมูลต่าง ต่าง ได้
เนื่องจากในสภาวสุญญากาศ หมึกปากกาลอยตัวไม่ไหลลงที่ปลายด้าม
สหรัฐฯรู้ปัญหานี้ ดังนั้นก่อนที่พวกเขาจะส่งนักบินไปกับยาน อพอลโล11
นาซาใช้งบประมาณกว่าสองร้อยล้านเหรียญ ประดิษฐ์
>> &#8221; แอ๊บโดมิไนเซอร์ ซูเปอร์เพน &#8221;
ตัวปากกาผลิตจากไทแทเนี่ยม ใช้หมึกชนิดพิเศษที่ไร้น้ำหนัก
มีกระบอกอัดลมแรงดันต่ำที่ปลายด้าม
ปรากฎว่าใช้งานได้อย่างมีประสิทธิภาพ
เทคโนโลยีนี้ถูกปกปิดเป็นความลับสุดยอด ประสาฝรั่งขี้หวง 
	2003
ยานอวกาศ &#8221; เสิ่นโจว 6 &#8221; เดินทางกลับจากดวงจันทร์อย่างปลอดภัย
จีน กลายเป็นประเทศที่สามของโลก ที่ สามารถส่งมนุษย์อวกาศไปดวงจันทร์
สหรัฐฯ ติดตามข่าวอย่างใกล้ชิด เพราะอยากรู้ว่านักบินของจีนใช้อะไร
จดข้อมูลในอวกาศ
พวกเขาเชื่อว่าไม่มีวันที่จีนจะคิดค้น&#8221; ปากกา โอจ๊อด &#8221; ได้อย่างเด็ดขาด
วันแถลงข่าว
เสี่ยว จิง จิง หัวหน้าทีมนักบิน กล่าวอย่างภาคภูมิใจ
&#8221; แม้เราจะก้าวทีหลัง แต่ถ้าเราเดินเร็ว เร็ว ซักวันเราก็จะแซงหน้าคนอื่น &#8221;
เขาพูดเหมือนจงใจคุยทับ ...</description>
		<link>http://viroon.blogsome.com/2008/07/08/7-heaven/</link>
	</item>
	<item>
		<title>ที่ไม่เห็น อาจไม่เป็นอย่างที่คิด</title>
		<description>	
อรทัย รักกับผู้ชายคนหนึ่ง
เหตุบางอย่างทำให้เธอและเขา ห่างกัน
ฝ่ายชายมีหญิงคนใหม่ ยังไม่ทันได้ปรับความเข้าใจ
เธอก็ประชดเขาด้วยการ
แต่งงาน กับผู้ชายคนที่ก้าวเข้ามาในเวลาพอเหมาะ
	วันที่ผ่านไป และ ใจที่ไม่เคลียร์บอกกับเธอว่าผู้ชายที่เธอลงเอย คนนี้
>> &#8221; ไม่ใช่ &#8221;
ยิ่งเมื่อได้รู้ว่า &#8221; คนที่ใช่ &#8221; ของเธอ ยังไม่ปลงใจกับหญิงคนใด
เธอก็ยิ่งรู้สึกผิด และ เสียใจ
&#8221; ทุกครั้งที่ อ้อ หันกลับไปมอง&#8230; อ้อ รู้สึกว่า ถ้าวันนั้นไม่ประชดเขา
วันนี้ คงเป็นอีกอย่าง &#8221;
	อรทัย คิดเพียงเท่านั้น
..
..
	ตอนเฮียเป็นนักศึกษา เฮียมีเพื่อนสนิทสามคน
กินเหล้า-เที่ยวกลางคืน ด้วยกันเป็นประจำ
(( ออกแนวไม่ค่อยรักดี // ตอนนี้เลิกแล้ว ))
เพื่อนคนหนึ่งบ้านอยู่จังหวัดระยอง อีกคนเป็นคนบ้านเดียวกับเฮีย
ก่อนเปิดเทอมปีที่สาม
พวกเรานัดกันไปเที่ยวที่บ้านเพื่อนคนนั้น โดยเฮียกับเพื่อนอีกคน
จะนั่งรถประจำทาง
ไปพบกับเขาที่ระยอง แล้วจึงจะกลับมาพร้อมกันตอนเปิดเทอม
	สองวัน ก่อนกำหนดที่เรานัดกัน
เพื่อนคนที่อยู่บ้านเดียวกับเฮียเกิดติดธุระทางบ้าน กระทันหัน
พวกเราล้มเลิกแผนการเที่ยว
เฮียเปลี่ยนตั๋ว นัดเพื่อนที่ระยองให้เข้ามาเที่ยวกรุงเทพฯ แทน
ทุกคนโอเค ตกลงกันว่าปิดเทอมหน้า ค่อยไปใหม่
	ผ่านไปสามวัน เพื่อนไม่โผล่มา
เฮียไม่เฉลียวใจอะไร แต่ไปหยอดตู้โทรฯทางไกลที่หน้าหอ
ปลายสายที่ระยองบอกว่า เขาเสียชีวิตจากอุบัติเหตุ
ในวันที่เดินทางเข้ากรุงเทพ
ศพอยู่ที่วัด พรุ่งนี้เผา
..
..
	เพื่อนอีกคนของเฮียเสียใจอย่างมาก
มันพร่ำบอกแต่ว่า มันเป็นสาเหตุที่ทำให้เพื่อนตาย
&#8221; ถ้ากูไม่ติดธุระ ถ้าพวกเราไปเที่ยวตามแผน ก็ไม่เป็นแบบนี้ ...</description>
		<link>http://viroon.blogsome.com/2008/06/23/what-u-see-is-what-cant-get/</link>
	</item>
	<item>
		<title>เรื่องนี้ต้องอ่าน สำคัญมาก</title>
		<description>	วิรุฬฯ พบประชาชน // เรื่องนี้ต้องอ่าน สำคัญมาก
	- เฮีย เสียเซ้วฟ์
	ชะอำ // เพชรบุรี
บ่ายวันนั้น
เฮียขึ้นจากสระว่ายน้ำ ใส่เสื้อคลุมเดินกลับห้อง
ผ่านเคาท์เตอร์รีเซฟชั่น นึกอยากได้ของว่าง ขบเคี้ยว
เลยแวะบอกน้องพนักงาน ให้ช่วยอนุเคราะห์จัดส่งตามไปให้ด้วย
	เฮียกลับเข้าห้อง
ถอดเสื้อคลุมยังไม่ทันได้อาบน้ำ ก็มีเสียงเคาะประตู
ส่องดูในรูเล็ก เห็นเป็นพนักงานหญิงถือถาด ยืนอยู่
เฮียเปิดประตูให้เธอเข้ามา ขณะที่ใส่กางเกงว่ายน้ำ ตัวเปียก
เธอสะดุ้งเล็กน้อย มองเฮียทั้งตัว ตาแป๋ว แล้วแสดงอาการเขิน
&#8221; ขออณุญาตนะคะ&#8230; ของว่างค่ะ &#8221; เธอยืนเก้ เก้ กัง กัง
เฮียชี้ไปที่โต๊ะ เธอเดินเอาถาดไปวาง
หันกลับมาเผชิญหน้ากับเฮียอีกที คราวนี้ไม่สบตา
&#8221; หนูทำงานที่นี่ มีแต่ฝรั่งเดินแก้ผ้า ยังไม่ชินอีกเหรอ &#8221;
เฮียแกล้งถามหยอก
เธอ อึก อัก อมยิ้ม
&#8221; เอ่อ&#8230; หนูชินแต่ของฝรั่งค่ะ อย่างของคุณพี่นี่
หนูไม่ค่อยได้เห็น &#8221;
&#8221; เอ่อ&#8230; กระทัดรัด จุ๋มจิ๋ม ดีนะคะ &#8221; เธอพูดแล้วปิดปาก
หัวเราะคิก คิก ก่อนจะรีบเดินจ้ำออกจากห้อง
	เฮียพักที่โรงแรมนั้นอีกสามวัน แต่ไม่กล้าลงเล่นน้ำอีกเลย
ห่า&#8230; ...</description>
		<link>http://viroon.blogsome.com/2008/06/11/very-important/</link>
	</item>
	<item>
		<title>บุ๊กกกกกกกกกกกก</title>
		<description>	บุก
ขอสูตรอาหารเพิ่มน้ำหนัก ให้เฮียด้วย
แบบกินเล่นก่อนนอน ตอนดูทีวี
เอาไอ๊ที่กินน้อย แต่อ้วนนาน สูตรไหนก็ได้ที่ไม่ใส่นม
ชีส-เชิ๊ส เฮียกินได้หมด
ด่วนเลย เฮียผอมมากช่วงนี้
	เธอเป็นไงมั่ง สบายดีป่าว
เฮียไม่ค่อยดี ติดไอ๊ไวรัสห่าอะไรนั่นน่ะ
ไอ ค๊อก แค๊ก มาเกือบเดือน
	ตอนนี้เฮียเลิกกินไวน์
เก็บตังค์ไปซื้อtreatsให้อาหมิง กินจุเป็นปอบ
ซองนึงได้สามวัน ข้าวปลาไม่กินมันกินแต่ขนม 
	ช่วงนี้ของแพงเป็นบ้า
scoop away สามสิบlbs.= $สิบสาม แน่ะ
ตะก่อนเฮียซื้อ $เก้ากว่า เอง
เปลี่ยน วีค ละครั้ง จะจนตายอยู่แล้ว
ปล่อยไปขี้ข้างนอก ก็ ขี้ไม่ออก
เสียแมวหมดแล้ว
	ไปละ
 </description>
		<link>http://viroon.blogsome.com/2008/05/31/brooke/</link>
	</item>
	<item>
		<title>Prius ประหยัดอย่างเทพ</title>
		<description>	ปี 1997
บริษัทโตโยต้า มอเตอร์ แห่งประเทศญี่ปุ่น
เปิดตัวรถยนต์ประหยัดพลังงาน
ใช้เครื่องยนต์พิเศษ ผสมผสานระหว่างน้ำมัน กับ ระบบไฟฟ้า
เรียกกันว่า Hybrid 
	ในวงการเทคนิคยานยนต์ เป็นที่รู้กันดี ว่า
ช่วงระยะที่สิ้นเปลืองน้ำมันที่สุดของรถยนต์
คือ 0 - 15 ไมล์ ต่อ ชั่วโมง
เครื่องยนต์Hybrid แก้โจทย์ข้อนี้ ด้วยการใช้พลังงานไฟฟ้า
เป็นตัวขับเคลื่อน แล้วจึงสลับไปใช้พลังงานน้ำมันตามปกติ
เมื่อความเร็วเกินกว่านั้น
ขณะเดียวกันก็สะสมพลังที่ได้จากการทำงานของเครื่องยนต์
ไว้ใช้ เมื่อความเร็วลดลงในครั้งต่อไป
เมื่อรถจอดสนิทเครื่องยนต์จะดับโดยอัตโนมัติ
ไม่สิ้นเปลืองน้ำมันไปกับการ
เดินเครื่องยนต์อยู่กับที่ และ ไม่สร้างมลภาวะจากการปล่อยควันเสีย
	ฟังดูง่าย ง่าย แต่โตโยต้าใช้เวลาเป็นสิบปี กว่าจะผลิตออกมาขาย
ใช้ชื่อรุ่น ว่า >> Prius  ส่วนชื่อที่พระตั้งให้ไม่ได้รับการเปิดเผย   
	ไพรอัส เป็นชื่อของ เทพ องค์หนึ่ง
แม้จะไม่ค่อยโด่งดังอย่าง โอลิมปัส หรือ เปกาซัส
แต่ชาวกรีกก็ให้ความเคารพ
ยกย่องบูชา ในฐานะ &#8221; เทพแห่งความมัธยัสถ์ &#8221;
ตำนานเล่าว่า Priusเป็นเทพสมถะ แต่งตัวง่าย ง่าย
ไม่สวมเครื่องประดับ
ใช้จ่ายประหยัด ไปทำงานก็ห่อข้าวไปกินเอง
มีบุคคลิคตรงข้ามกับ Posedon
หมอนั่นเป็นเทพฟุ่มเฟือย ใช้น้ำเปลือง
สโลแกนประจำตัวของ ...</description>
		<link>http://viroon.blogsome.com/2008/05/25/prius/</link>
	</item>
	<item>
		<title>แปลกที่เขา หรือ เราแตกต่าง</title>
		<description>	- แปลกที่เขา หรือ เราแตกต่าง ??
	วันนั้นเฮียนั่งรถไฟฟ้า ในช่วงเวลาที่ผู้โดยสารค่อนข้างแน่น
ทั้งนักศึกษา , คนทำงาน , แม่บ้าน-เด็กเล็กเลิกเรียน 
	วัยรุ่นชายสองคน ขึ้นมาพร้อมเฮีย ยืนตรงประตู
ตอนแรกเฮียคิดว่าพวกเขาจะลงที่สถานีหน้า
แต่ปรากฎว่าผ่านไปหลายสถานี
เขาก็ยังยืนอยู่ตรงนั้น ผู้โดยสารอื่นที่ขึ้น-ลง ต้องเอียงตัวหลบ
ดูเกะกะ ทุลักทุเล โดยไม่จำเป็น
เมื่อรถจอดที่สถานีอนุเสาวรีย์ฯ มีผู้โดยสารทะยอย ลง
เป็นจำนวนมาก
ต่างคน ต่างรีบ เบียดเสียดกันชุลมุน
แม่บ้านคนหนึ่งจูงมือเด็กนักเรียนตัวเล็ก
ยังไม่ทันก้าวพ้นจากตัวรถ
ประตูก็เลื่อนปิด หนีบตัวเด็กจนร้องเสียงดัง
ก่อนที่จะหลุดพ้นออกไป
	เฮียมองหน้าวัยรุ่นที่ยืนตรงประตูนั้น
แล้วส่งคำถามด้วยสายตา ว่า
ตอนที่ประตูกำลังจะปิด ทำไมมรึงไม่เอาเท้ายันไว้ ซักหน่อย
อย่างน้อย ก็ช่วยลดแรงกระแทกต่อเด็ก
หรือไม่งั้น มรึงก็ควรไปยืนให้ห่างจากทางออก เพื่อเปิดทางให้คนอื่น
ขึ้น-ลง ได้สะดวก ทันเวลาก่อนประตูรถปิด
&#8221; น้องยืนตรงนั้น มันขวางทางคนอื่นนะครับ &#8221; เฮียพูดออกมา
เพราะคิดว่าเขาคงไม่เข้าใจสายตาของเฮีย
พวกเขามองหน้าเฮียอย่างไร้อารมณ์ หันไปซุบซิบกันเอง
แล้วเบือนหนี
ส่วนผู้โดยสารคนอื่น ไม่มีปฏิกิริยาใด ใด
ต่างคน ต่างนั่งก้มหน้า มองเท้าตัวเอง
มีบางคนหันมามองเฮียแบบ งง งง , บางคนมองออกนอกหน้าต่าง
ไม่มีใครเป็นทุกข์กับประตูที่หนีบเด็ก
ไม่มีใครเป็นไข้ตัวร้อนเพราะวัยรุ่นที่ยืนเกะกะ
หรือนี่เป็นภาพที่พวกเขาชินตา
ประตูรถไฟฟ้าอาจจะหนีบเด็กทุกวัน และ ตู้ขบวนไหนก็มีคนยืน
ออเต็มประตูเป็นเรื่องปกติ
เพราะรถมันแน่น จะให้ทำไง ??
	ความจริงเฮียก็ไม่น่าเดือดร้อนอะไร
เด็กนั่นไม่ใช่ลูกในไส้ของเฮีย
ส่วนพวกที่ยืนออที่ประตูนั้น ก็ไม่ได้มายืนเหยียบ
กระดูกไขสันหลังของเฮีย
	นาทีนั้น เฮียรู้สึกเหมือนเป็นคนแปลก
ชาที่ใบหน้า บอกไม่ถูกว่าโกรธเด็กวัยรุ่น
หรือ ...</description>
		<link>http://viroon.blogsome.com/2008/05/24/me-or-other/</link>
	</item>
	<item>
		<title>วิรุฬฯ พบประชาชน // มาก่อน กลายเป็นเก่า</title>
		<description>	- มาก่อน กลายเป็นเก่า
	เด็กที่เกิดหลังปี พศ.2540 คงไม่ค่อยคุ้นกับ คำว่า
&#8221; โทรเลข &#8221;
บางคน อาจไม่เคยเห็นเสียด้วยซ้ำ 
	ประโยชน์ และ จุดประสงค์หลักของโทรเลข คือ
การ รับ-ส่ง ข่าว ที่ต้องการความรวดเร็ว
ซึ่งส่วนมากเป็นเรื่องคอขาด บาดตาย เช่น
- กลับบ้านด่วน พ่อป่วยหนัก
- คุณแม่ขา ผัวหนูหาย
ฯลฯ
ส่วนนักศึกษาที่มาจากต่างจังหวัด อย่างเฮีย
เรื่องด่วนที่ต้องโทรฯ มักจะเป็นเรื่องค่าขนม
มากกว่าเรื่องเจ็บไข้ได้ป่วย
เช่น
- ส่งเงินด่วน เหตุผลทีหลัง
- คิดถึงแม่จัง ขอตังค์พันห้า
ตอนหลังแม่รำคาญ แกบอก มรึงจะเอาเท่าไหร่บอกมาเลย
ไม่ต้องรำพันมาก มันเปลืองตังค์ค่าโทรฯ
	ปัจจุบัน เทคโนโลยี่การสื่อสาร รุดหน้า
มนุษย์สามารถติดต่อกันได้แทบทุกที่ ทุกเวลา
สัดส่วน ระหว่างประชากรไทยกับโทรศัพท์มือถือ = 5 : 1
เมื่อเด็กอนุบาลรู้จักวิธีโหลด ริงโทน และ ทำนายดวงผ่านมือถือ
แม้ว บนดอย ส่งsms แทน การวิ่งข้ามเขาสาม-สี่ลูก เพื่อส่งข่าว
เรื่องการเลือกตั้งหัวหน้าเผ่า
	โทรเลข ก็ไม่เหลือประโยชน์อะไรอีกต่อไป
	วันที่สามสิบ เดือนเมษายน 2551
หลังจากทำหน้าที่ส่งข่าวด่วนมานานถึง ...</description>
		<link>http://viroon.blogsome.com/2008/05/07/old-fashion/</link>
	</item>
	<item>
		<title>- เรื่องจริง ผ่านใจ</title>
		<description>	- เรื่องจริง ผ่านใจ 
	ปองศักดิ์ ชอบสาวคนหนึ่งตั้งแต่เรียนมัธยม
เธอไม่สวย แต่หมวย
ส่วนเขาไม่ขาว-ตี๋ ไม่มีเชื้อจีน
ฐานะอย่างเขาเธอมองแค่หางตา บางทีมีเชิดใส่
ฝากจดหมายรักไปกับเพื่อนเธอก็ไม่รับ แถมยังฝากด่ากลับมา
ปองศักดิ์นึกน้อยใจ เกิดมาไม่รวย ไม่หล่อ
เพื่อนซี้ของปองศักดิ์ เป็นลูกร้านทอง อยู่ฝั่งตรงข้ามกับร้านของเธอ
เขาไปเล่นกับเพื่อนป็นประจำ ช่วยทำการบ้านบ้าง // ป๊า-ม๊า เอ็นดูเขา
เพราะเป็นเด็กดี
เวลาเธอเห็นเขาจากหน้าร้าน จะทำท่าไม่อยากมอง
เขาเดินข้ามมาซื้อของ เธอก็เรียกเด็กมาขายให้ ไม่พูดด้วย
ปองศักดิ์ กับ เพื่อน ไปเรียนต่อที่กรุงเทพฯ อยู่หอพักเดียวกัน
วันหยุด-ปิดเทอม กลับบ้านด้วยกัน
เขาไปไหว้ ป๊า-ม๊า
เห็นเธอที่ฝั่งตรงข้ามทุกครั้ง เธอก็ยังแสดงอาการเหมือนเดิม
อยากถามเธอตรง ตรง ว่า ทำผิดอะไร ทำไมเกลียดนักหนา
แต่ก็ไม่กล้า
	ปองศักดิ์ทำงานที่กรุงเทพฯ
มีโอกาสกลับบ้านก็แวะไปเยี่ยมเพื่อนทุกครั้ง
เพราะอยากเห็นหน้าเธอคนนั้น
ครั้งสุดท้ายเขาไปกราบลาป๊า-ม๊าของเพื่อน ก่อนเดินทาง
ไปต่างประเทศ
เมื่อมองไปที่ร้านตรงข้าม เห็นชายหนุ่มหน้าตาดีท่าทีสนิทสนม
ส่วนเธอก็ดูร่าเริง ยิ้มแย้ม มีความสุข
วันนั้นปองศักดิ์บอกกับตัวเองว่า >> อย่าหวังอะไรอีกเลย
ไม่นานต่อมา เพื่อนก็ส่งข่าวข้ามทวีป ว่า เธอแต่งงาน
..
..
	ห้าปีต่อมา ปองศักดิ์กลับเมืองไทยเป็นครั้งแรก
วันที่ไปเยี่ยมเพื่อน อด แอบมองไปที่ฝั่งตรงข้ามไม่ได้
เห็นเธอที่หน้าร้าน ยังสดใสไม่เปลี่ยน ภาพในอดีตย้อนกลับ
มาอีกครั้ง
แต่ความรู้สึกไม่เหมือนเดิม
สำหรับปองศักดิ์ >> เธอคือคนที่เคยพบกัน
แม้กระนั้น เธอก็ยังแสดงอาการรังเกียจ เมื่อเหลือบมาเห็นเขา
	ปองศักดิ์กลับเมืองไทยเป็นประจำทุกปี
เพื่อนของเขาเป็นเถ้าแก่เต็มตัว ค้าขายเจริญรุ่งเรือง
ต่างจากกิจการของผู้หญิงที่เขาเคยรัก
ปีหลัง ...</description>
		<link>http://viroon.blogsome.com/2008/05/07/true-story/</link>
	</item>
	<item>
		<title>วิรุฬฯ ดำเนินสะดวก // ตอนที่สาม</title>
		<description>	
&#8221; ห้องนี้ วิว ดีที่สุดเลยนะครับคุณพี่ ลองดูสิครับ  &#8221;
	เฮีย มองออกนอกหน้าต่างตามคำบอก ของ นายหน้าขายคอนโดมิเนียม
เห็นตึกสูงกำลังก่อสร้าง ข้างล่างเป็นรถไฟฟ้า - ทางด่วน และ รถติด
ความจริงสิ่งเหล่านี้หาดูที่ไหนก็ได้ ไม่ต้องถ่อสังขารขึ้นไปถึงชั้นแปด
&#8221; เห็นแม่น้ำเจ้าพระยาไม๊ครับ คุณพี่ &#8221; เขาถามเฮีย
&#8221; ไม่เห็น &#8221; เฮียตอบเขา
&#8221; จะเห็นได้ไงล่ะครับ มันอยู่อีกฟากนึงของตึก ครับ &#8221;
หมอนี่ตลกไม่เป็นเวล่ำ เวลา
&#8221; ที่นี่ทำเลดีนะครับคุณพี่  ใกล้สยาม รถไฟฟ้า จุฬาฯ ด้วยครับ &#8221;
ไอ๊อันหลังเฮียว่าเขาเน้น เป็นจุดขายให้เฮีย
	จากระเบียง มองลงไปเฮียเห็นบ้านทรงไทยหลังหนึ่ง แฝงอยู่ท่ามกลางต้นไม้ใหญ่-น้อย
ในสถานที่คล้ายสวนหย่อม บริเวณโดยรอบมีคนเดินพลุกพล่าน
&#8221; ข้างล่างนี่คืออะไรครับ ?? &#8221; เฮียปุจฉา
&#8221; อ๋อ พิพิธภัณฑ์ จิม ทอมพ์สัน ครับ &#8221; เขาวิสัชณา
เฮียเคยได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับสถานที่แห่งนี้มาพอสมควร
ดีทีเดียว ...</description>
		<link>http://viroon.blogsome.com/2008/02/27/bkk-08-part-03/</link>
	</item>
	<item>
		<title>วิรุฬฯ ดำเนินสะดวก // ตอนที่สอง</title>
		<description>	อาบ อบ นวด มีต้นกำเนิดมาจากไหน เฮียไม่รู้
รู้แต่ว่าข้างในนั้นมีแต่สาวสวย สวย เข้าไปแล้วเสียตังค์
	ในตู้กระจกบานใหญ่นั้น มีสุภาพสตรีแต่งกายในชุดเซ็กส์ซี่นั่งอยู่ประมาณยี่สิบคน
แต่ละคนล้วนหน้าตาจิ้มลิ้ม ผิวพรรณเปล่งปลั่งด้วยแสงไฟสีนวล ที่ สาดแสงกระทบ
ทุกคนมีหมายเลยประจำตัวติดที่บริเวณหน้าอก
บริเวณด้านข้างนอกตู้มีน้อง น้อง นั่งเกะกะอยู่อีกห้า-หก คน
พวกเธอเป็นพนักงานประเภท มามั่ง ไม่มามั่ง ไม่หวังเอาดีทางด้านนี้
บางคนทำงานบริษัท บางคนเป็นนักศึกษา บางคนค้าขายน้ำมันดิบกับกลุ่มโอเปค
ใช้เวลาว่างหลังเลิกงาน หารายได้พิเศษ
มีชื่อเรียกเฉพาะ ว่า  &#8221; ไซด์ไลน์ &#8221; ฟังดูเท่ห์ คล้ายพวกครีเอทีฟ ของ วงการบันเทิง
	ด้วยรูปร่าง-หน้าตา ภายนอก ที่ดูเด่นสะดุดตา
ค่าจ้างของพวกเธอจึงสูงกว่ากลุ่มแรก ทั้งที่ภายใน อาจไม่แตกต่างกัน
	พนักงานชายฉกรรจ์จำนวนหนึ่ง ป้วนเปี้ยนอยู่แถวหน้าตู้
แม้พวกเขาจะใส่สูทสากล ท่าทางมีคุณวุฒิ ดูเผิน เผิน เหมือนผู้เข้าประชุม
องค์การพิทักษ์สิ่งแวดล้อมโลก
แต่กิริยาหลุก หลิก ล่อก แล่ก ของพวกเขาไม่ต่างจากพนักงานขายเครื่องกรองน้ำ
ตามหมู่บ้าน
เขาคือ &#8221; คนเชียร์แขก &#8221; มีหน้าที่โฆษณาชักจูง เร่งเร้าให้ลูกค้าตัดสินใจใช้บริการ
ในกรณีที่เราลังเลใจ เลือกไม่ถูก แล้วเอ่ยปากถามว่า &#8221; ...</description>
		<link>http://viroon.blogsome.com/2008/02/19/bkk-08-part-02/</link>
	</item>
	<item>
		<title>วิรุฬฯ ดำเนินสะดวก // ตอนที่หนึ่ง</title>
		<description>	วันที่ สองพี่-น้อง ตระกูลไรท์ บังคับเครื่องบินให้ลอยขึ้นจากทุ่งนาได้สำเร็จ
พวกเขาคงคิดไม่ถึง ว่า มนุษย์ในอีกร้อยปีต่อมา จะสามารถสร้างเครื่องบิน
ขนาดใหญ่
บรรทุกคน สัตว์ สิ่งของ ได้จำนวนมหาศาล บินต่อเนื่องได้นานนับสิบชั่วโมง
ลัดขอบฟ้า ย่นระยะเวลาเดินทางจากหนึ่งเดือน เหลือเพียง หนึ่งวัน
	โบอิ้ง747-400 ของสายการบิน EVA
พา เฮีย และ ผู้โดยสารอีกสามร้อยกว่าชีวิต เดินทางด้วยความเร็วห้าร้อยไมล์
ต่อ ชั่วโมง
บินข้ามมหาสมุทรแปซิฟิคมุ่งหน้าสู่ ไต้หวัน
จุดหมายแรก คือ ไทเป แต่ถ้าบังเอิญตกกลางทะเล เฮียก็นึกไม่ออก
ว่าจะเป็นยังไง
วิธีการเอาตัวรอดที่พนักงานสาธิตให้ดู สร้างความอุ่นใจได้ระดับหนึ่ง
แต่เฮียก็ยังไม่มั่นใจว่าอุปกรณ์ต่าง ต่าง มันจะทำงานได้จริงเหมือนใน
หนังตัวอย่าง
จะทำไงถ้าประตูฉุกเฉินไม่เปิดออก หรือ หน้ากากช่วยหายใจหล่น ลงมา
จากเพดานแล้วไม่มีออกซิเจน
	ครั้งหนึ่ง เฮียเคยพยายามดึงเอาเสื้อชูชีพใต้ที่นั่งออกมาเป่าลมดูว่า
มันรั่วรึเปล่า
พนักงานเดินมาเขกหัวเฮียดังโป๊ก แล้วดุว่า อย่าซน
หลังจากนั้น เฮียก็ไม่กล้าสงสัยอะไรบนเครื่องบินอีกเลย
	เครื่องบินเป็นสิ่งมหัศจรรย์ แต่เหนือกว่านั้น คือ กัปตัน
ความปลอดภัย ใน การโดยสารเครื่องบิน นอกจากจะขึ้นอยู่กับบุญเก่า
ของเราที่ทำแล้ว
ยังต้องพึ่งบารมีของกัปตันผู้ควบคุมการบิน อีกด้วย
บนเครื่องบินที่ ลอย กลางอากาศ หากมีคนดวงถึงฆาตถึงคราวตายปะปนอยู่
คน คน นั้น จะพาผู้โดยสารคนอื่นตายไปกับเขา
กัปตันจึงต้องเป็นผู้ที่มีดวงชะตา กล้าแกร่ง ...</description>
		<link>http://viroon.blogsome.com/2008/02/11/bkk-08/</link>
	</item>
	<item>
		<title>วิรุฬฯ บูมเมอร์เรง // ขว้างไปแรง กลับมาเร็ว :</title>
		<description>	 กลับมาแล้ว แต่ยังมึน มึน ปรับเปลี่ยนเวลาไม่ได้
เที่ยงคืนอยากกินแต่ลาบ-ส้มตำ เที่ยงวันดันง่วง นั่งหาวจนลิ้นไก่แห้ง
	อากาศเมืองไทยดีจัง เดินเล่นได้ทั้งวัน
กลางคืนนั่งกินข้าวที่ไหนก็ได้ถ้าไม่กลัวยุง
ร้านอาหาร สถานบันเทิง พร้อมให้บริการทุกมุมเมือง กิน-เที่ยวสบายใจ
เป็นคนไทย ไม่ อด อยาก
กลับมาสองวันเฮียแทบป่วย อากาศที่นี่ = อุบาทว์มาก
หนาว ฝน มืดครึ้ม แถมยังมีลม และ หิมะตกเป็นบางพื้นที่
นี่เป็นอีกหนึ่งสาเหตุที่ทำให้ฝรั่งจิตวิปริต หน้าตา อมทุกข์ ไม่ยิ้มแย้ม
	เฮียไปทำอะไรมาบ้าง
มีรูปปลากรอบ เล็กน้อย
ดังนี้
	- อุปกรณ์ฆ่าเวลา และ ปัจจัยยังชีพ (( มีแปดร้อย จะทำ&#8217;ไรได้วะ ))
ก่อนออกเดินทาง
	
	 - ยี่สิบสองที่นั่งในชั้นของเฮีย มีผู้โดยสารประมาณ หกคน
ขึ้นมาซักพักก็หลับกันหมด
พนักงานสามคนไม่มีอะไรทำ ยืนหาว หวอด หวอด
เฮียเห็นแล้วสงสาร งานน่าเบื่อ
	
	 - &#8221; มิสเตอร์วิรุฬฯคะ &#8221;
&#8221; คุณรู้ชื่อผมได้ไง &#8221;
&#8221; ดิฉันรู้จักชื่อผู้โดยสารทุกคนในคลาสนี้ ชื่อพ่อคุณยังรู้เลยค่ะ &#8221;
เธอตอบลอยหน้า ...</description>
		<link>http://viroon.blogsome.com/2008/01/23/boomerang/</link>
	</item>
	<item>
		<title>Season&#8217;s Greetings</title>
		<description>	ช่วงเทศกาลนี้
เฮีย ยุ่งหลายเรื่อง ทั้งเรื่องงาน และ การเดินทาง
คงไม่สามารถเขียนเรื่องใหม่ได้ ซักพัก
แต่ยังไงเฮียก็รีบจะกลับมา
	กระทู้นี้
เฮียขอส่งความปรารถนาดี แด่ ทุกคน
อวยพรให้สุขภาพแข็งแรง มีความสุขในทุก ทุก วัน
	ขอบคุณที่เป็นเพื่อนกัน ตลอดมา
และหว้งว่า เธอจะเป็นเพื่อนเฮีย ตลอดไป
	Happy Holidays ครับ
	จาก เฮียวิรุฬฯ
 </description>
		<link>http://viroon.blogsome.com/2007/12/23/holidays/</link>
	</item>
	<item>
		<title>วิรุฬฯ พบประชาชน // ทุนนิยม ซินเดอร์เรลล่า</title>
		<description>	- พระ กระโดดกำแพง
ราชวงศ์จิ๋นซี , จีน แผ่นดินใหญ่
ราชสำนักปั่นป่วน เพราะฮ่องเต้ขี้หลี มีฮองเฮาเป็นสิบ นางสนมเป็นร้อย
ตะละคนให้กำเนิดบุตร-ธิดา ยั้วเยี้ยะ
ลูกชายหลายแม่ เปรียบเหมือนแย้หลายรู
ต่างอิจฉาริษยา แก่งแย่ง ชิงดีชิงเด่น หวังเป็นกษัติย์ยิ่งใหญ่ในผืนปฐพี
	อำนาจนั้นไม่เข้าใคร ออกใคร
ขนาดตำแหน่ง ผบ. ทบ. ยังแย่งกันแทบเป็น แทบตาย สุดท้ายมองหน้ากันไม่ติด
นี่มันบรรลังค์ฮ่องเต้ ใครจะไม่อยากนั่ง ใช่มะ
	องค์ชายสิบสี่ (( ชื่อเล่น = งุงิ ))
คือ ตัวเต็งตำแหน่งฮ่องเต้ ที่หมอลักษณ์ฟันธง ดังแฉะ !!
	เมื่อ สปอทไลท์ ฉายส่อง
งุงิก็กลายเป็น ดาวรุ่ง ที่องค์ชาย องค์อื่น อื่น จ้องจะเตะสะกัด
ตอนแรก แค่ออกข่าวดิสเครดิต ว่า แกทำเด็กมัธยมท้อง
แต่ตอนหลังชักเล่นแรงถึงขนาด ลอบ ปลงพระชนม์
งุงิ ต้องตกอยู่ในภาวะอันตราย ทุกย่างก้าวห้อมล้อมด้วยองค์รักษ์ ร่วมร้อย
ไปไหน มาไหน ด้วยความอึดอัด
เดินเข้าซอยละลายทรัพย์ แม่ค้าต้องยกแผงหนี เพราะซอยมันแคบ
เที่ยวคาราโอเกะก็ลำบาก ...</description>
		<link>http://viroon.blogsome.com/2007/10/21/cindy-07/</link>
	</item>
	<item>
		<title>เห็นเป็นข้าวหลาม อย่าผลีผลามกิน</title>
		<description>	1995
Los Angeles,Ca.
	จ่าสิบเอก Lamom T. Rabiab ออกปฏิบัติหน้าที่ตามปกติ
ขณะขับผ่านถนนSunset เห็นรถยนต์คันหนึ่ง
จอดอยู่ในที่ค่อนข้างลับตา ผิดสังเกต เขาเดินเข้าไปใกล้ ใกล้ เอาไฟฉายส่อง
พบชายคนหนึ่งนั่งทำหน้าเหยเก ยังไม่ทันได้ถามว่าเป็นอะไร
ก็พอดีมีผู้หญิงอีกคน
เงยหน้าขึ้นมาจากบริเวณหว่างขา ของชายคนนั้น แล้วเลียปากแผล็บ แผล็บ
ถ้าเป็นตำรวจที่เพิ่งจบจากโรงเรียนนายร้อยมา หมาด หมาด
คงคิดว่าหมอนั่นกำลังถูกผีปอบกินไส้
แต่สำหรับ จ่าLamom แกรู้ดี ว่า อะไรเป็นอะไร
	ทั้งสองถูกนำตัวส่งโรงพัก ตำรวจแจ้งข้อหา &#8221; กินข้าวหลาม โดยไม่แกะกระบอก &#8221;
ผิดกฎหมายบ้านเมือง เข้าข่าย >> กระทำอนาจารในที่สาธารณะ
ชายคนนั้นยอมรับข้อหาแต่โดยดี
ไม่โวยวายถามตำรวจ ว่า &#8221; มรึงรู้ไม๊ กรูลูกใคร !! &#8221;
เพราะมารดาของเขามีสามีคนเดียว จึงรู้ได้ง่าย ว่าใครเป็นพ่อ
ไม่เหมือนลูกนักการเมือง ที่ แม่มีผัวหลายคน เลยสบสน
หาพ่อไม่เจอ ต้องตะโกนถามชาวบ้านไปทั่ว
	ตำรวจลงบันทึกประจำวัน
ระบุว่าผู้ต้องหาหญิง ชื่อ Divine Brown
เป็นโสเภณีหากินในละแวกนั้น ด้วยค่าตัวครั้งละ $70
ส่วนจะมีการแจกแสตมป์ เพื่อให้ลูกค้าสะสมไว้แลกกระติกน้ำ หรือไม่
ตำรวจไม่ได้ถาม
เธอทำหน้าเซ็ง เซ็ง ให้เจ้าหน้าที่พิมพ์ลายนิ้วมือ-ถ่ายรูป
ทำประวัติตามขั้นตอน
โดยไม่รู้ว่า ...</description>
		<link>http://viroon.blogsome.com/2007/09/24/divine-brown/</link>
	</item>
	<item>
		<title>วิรุฬฯ พบ ประชาชน // หนังมันเศร้า แม่จ๋า</title>
		<description>	- หนังมันเศร้า แม่จ๋า
นานแล้ว ที่ เทียมเพชร ไม่ได้ไปไหนมาไหน กับ ทองชุบ แฟนหนุ่ม
ระยะหลัง เธอรู้สึกว่าเขามักทำตัวยุ่ง ไม่ค่อยมีเวลา
ต่างจากเมื่อก่อน ตอนรักกันใหม่ ใหม่ เขาตามติดเธอแจเหมือน
ลูกแหง่ติดแม่นม
เอ่ยปากอยากไปเที่ยวไหน ก็จัดให้ ทันใจ ทัน-อก
บ้านอยู่นครนายกฯ ยังพาไปเล่นน้ำตกที่ลำปาง เป็นประจำ
	วันหนึ่ง
เธอ โทรศัพท์หาเขา ตั้งใจชวนไปดูหนังดังเรื่องเด็ด &#8221; เจ็ดสาวประจัญบาน &#8221;
แต่เขาบอกปัด อ้างว่าติดประชุม
เทียมเพชร ตัดสินใจไปดูคนเดียว เธอไม่อยากพลาดหนังของดาราในดวงใจ
>> &#8221; เหมือน ทุย &#8221;  พระเอกลูกครึ่งเปรู - ซูดาน ที่เธอปรานโปรด
ขณะที่อยู่ในโรงภาพยนตร์ เธอสังเกตเห็น หนุ่ม-สาว คู่หนึ่ง
คุยกันกระหนุง กระหนิง
เงาดำตะคุ่มของผู้ชายคนนั้น คุ้นตา แต่เธอก็ไม่กล้าฟันธง ว่า เป็นทองชุบ
	ในโรงภาพยนตร์ คนเราย่อมมีเงาคล้ายกัน
แต่พอหนังจบ ไฟสว่าง เธอจึงได้เห็นเต็มสองตา
(( ถ้าเธอมีตามากกว่านั้น อาจเห็นมากกว่านี้ ))
ว่า ...</description>
		<link>http://viroon.blogsome.com/2007/09/06/sad-movie/</link>
	</item>
	<item>
		<title>วิรุฬฯ พบ ประชาชน // &#8221; เดช &#8221; เขาเป็นใคร ทำไมต้องไปส่ง</title>
		<description>	- &#8221; เดช &#8221; เขาเป็นใคร ทำไมต้องไปส่ง
หมู่บ้านในดินแดนกันดาร แห่งหนึ่ง
ประชากรส่วนใหญ่ยากจน เพราะไม่สนใจทำงาน
วัน วัน เอาแต่ส่งsms ปลุกเสกจตุคามฯ งมงายในครีมทาผิวขาว
หวังรวยจากซองมาม่า และ ฝา ซ๊อสหอยนางรม
	วันหนึ่ง มีทหารจากเมืองหลวง ชื่อว่า พลทหารเดช ขับรถถังหลงทางผ่านมา
ชาวบ้านแตกตื่น พากันมามุงดู บ้างก็ขอถ่ายรูป บ้างก็ขอถ่ายมิวสิควีดิโอ
บางคนก็เอาดอกไม้ ธูปเทียน มากราบไหว้
ยายแก่ชราคนหนึ่ง เอาเลขทะเบียนประจำรถถังไปซื้อหวยใต้ดิน
ถูกเต็ม เต็ม ไม่หักภาษี ณ ที่จ่าย
ข่าวยายแก่ถูกหวยร่ำลือระบือไกล
ทุกคนพากันมารุมล้อม ขูดรถถังหาเลขเด็ด
ชาวบ้านศรัทธา-เลื่อมไส เป็นอันมาก เรียกขานเขาด้วยความเคารพ ว่า >> เดช อับดุลห์
(( บางคนก็เรียก บังเดช ))
เขากลายเป็นขวัญใจของคนไร้อนาคต คนเหล่านั้นมีความเชื่อว่า &#8221; รถถัง คือ คือความหวัง &#8221;
เดช รู้สึกเขิน เขิน ที่มีคนยกย่องให้เป็นวีรบุรุษ
เขาบอกกับชาวบ้านอย่างเหนียมอาย ว่า จะขออยู่เป็นผู้นำชาวบ้านเพียงปีเดียว
แล้วจะขับรถถังกลับเมืองหลวง ...</description>
		<link>http://viroon.blogsome.com/2007/08/21/dej-a-voo/</link>
	</item>
	<item>
		<title>เสียงของหัวใจ ใน ความเงียบ</title>
		<description>	หนูไม่ได้ยินเพลงของเฮีย 
	ไม่ว่าเฮียจะอัพโหลดขึ้นบล็อกสักกี่เพลง หนูก็ยังคงฟังไม่ได้ 
	ทั้งบล็อกเฮีย และ laptop หนู ไม่มีอะไรผิดปกติ
แต่ที่ไม่ปกติ คือการได้ยินของหนูเอง 
	หนูสูญเสียมันไปเพราะเหตุบางอย่าง ที่หมอเองก็หาคำตอบไม่ได้จนบัดนี้
มันเริ่มแบบเล็กน้อยตอนหนู 8 ขวบ และดับสนิทโดยสิ้นเชิงเมื่อหนูอายุได้ 18 ปี 
	หลังจากผ่านสารพัดขั้นตอนของหมอ เปลี่ยนหมอนับสิบ รพ.
เราได้ข้อสรุปเดียวกันหมด คือ &#8220;ประสาทหูเสื่อมฉับพลัน&#8221; และ &#8220;ไม่ทราบสาเหตุ&#8221;
และที่สำคัญ &#8220;ไม่มีวิธีรักษา&#8221; 
	เฮียคงสงสัยว่าความเสียหายอยู่ในขั้นไหน
ระดับความเสียหายของการได้ยินนั้น มีหน่วยวัดเป็นเดซิเบล
มนุษย์จะเริ่มได้ยินเสียงเบาที่สุด ที่ 30 เดซิเบล
สำหรับหนู ในใบสรุปผลหมอระบุว่า สูญเสีย 110 เดซิเบล
นั่นคือหนูจะเริ่มได้ยินเสียงเบาที่สุดที่ระดับนั้น 
	ทั้งนี้ทั้งนั้น หนูคุ้นกับเครื่องช่วยฟังมาตั้งแต่ 8 ขวบแล้ว
ซึ่งมันทำให้การได้ยินของหนูเทียบเท่าคนปกติ ไม่ว่าจะฟังหรือพูด
แต่พอหนูอายุ 18 ปี มันก็หมดประโยชน์โดยสิ้นเชิง
เครื่องช่วยฟังรุ่นใหม่ที่สุดในตอนนั้นก็ยังมีกำลังขยายต่ำกว่า 110 
	ตอนนั้นหนูกำลังจะจบม.ปลาย ที่เตรียมอุดมฯ พัฒนาการ
หนูตื่นขึ้นมาตอนหกโมงเช้าวันนึง พบว่าโลกเงียบหมดจด
ยามเช้าที่หนูคุ้นคือมีเสียงนกร้องจากสนามหญ้า เสียงอาม่าทำกับข้าวแว่วจากในครัว
แต่วันนั้นทุกเสียงหายไปหมดสิ้น แม้แต่เสียงตัวเองที่เปล่งออกมา 
	ในขณะที่เพื่อนๆ อ่านหนังสือเตรียมสอบเอ็นท์ ...</description>
		<link>http://viroon.blogsome.com/2007/07/14/silent-of-the-heart/</link>
	</item>
	<item>
		<title>วิรุฬฯ พบ ประชาชน // แซนด์วิช ใครหนอช่างคิด</title>
		<description>	- คิดถึงเฮียไหมเออ เวลาเธอ จุด จุด จุด
>> ได้อ่านงานเขียนของเฮียทีไร หายเศร้าโศก โลกสดใสขึ้นมาทันตา
	>> ถึงอายุผมกะเฮียจะต่างกันราว 20 ปีแสง
แต่ผมก็รู้สึกอบอุ่นราวกับได้อ่านเรื่องจากชายผู้มีอายุใกล้เคียงกัน
เฮียเหมือนเป็นยาดีที่แก้เครียดได้ในเวลาเหงา
	>> อ่านเรื่องเฮียแล้วอารมณ์ดี ชอบมาก ไว้เครียดๆจะแวะมาใหม่
	เฮียได้รับคอมเม็นท์แนวนี้เป็นประจำ แรก แรก ก็ไม่รู้สึกอะไร
แต่พักหลังชักเคลิ้ม เผลอคิดว่าตัวเองเป็นเครื่องคลายเครียดชนิดสั่น ปรับระดับความแรงได้
ใครเหงา ใครเศร้า ก็เอาเฮียไปใช้
ใจคอพวกเธอนี่ เวลามีความสุขจะไม่นึกถึงเฮียซักนิดเลยรึไง
ไปเที่ยวทะเล กินหมูกะทะ หรือ เล่นปูไต่กับแฟน เคยคิดถึงเฮีย ร้องเรียกเฮียซักครั้งไม๊ ฮึ !!
	- อย่าฟังก่อนนอน เดี๋ยวตามไปหลอน
วิทย์ ทำงานในกรุงเทพฯ
บ้านไม้สองชั้นที่เขาเช่า อยู่ในซอยลึก ห่างไกลชุมชน
กลางดึกคืนหนึ่ง ได้ยินเสียงเรียกชื่อเขาทางหน้าต่าง
ชะโงกออกไปจึงเห็นน้าโชติ น้องชายของแม่ ยืนอยู่ใต้เงาไม้
&#8221; แม่แกรถคว่ำ รีบไปดูหน่อย &#8221; น้าโชติพูดเสียงเรียบ
วิทย์ตกใจไม่ทันได้ถามอะไร น้าโชติก็หันหลังเดินหายไป
	วิทย์ออกเดินทางตั้งแต่เช้ามืด กว่าจะถึงบ้านที่ต่างจังหวัดก็พลบค่ำ
มองเข้าไปไม่เห็นใครเพราะไฟมืด
เพื่อนบ้านที่เขาไม่คุ้นหน้า คาดว่าเพิ่งย้ายมาอยู่ใหม่ บอกว่า คนในบ้านไปวัดกันหมด
	วิทย์ไปถึงวัดประจำหมู่บ้าน เห็นคนแต่งชุดดำพลุกพล่าน
มองไปที่ศาสามีโลงศพตั้งอยู่
ใจหายวูบ เข่าอ่อน ทำอะไรไม่ถูก
	&#8221; ...</description>
		<link>http://viroon.blogsome.com/2007/07/08/sandwich/</link>
	</item>
	<item>
		<title>วิรุฬฯ พบประชาชน // นิยายรัก ขาดตอน</title>
		<description>	- ห้า วีระสตรีไทย ในหัวใจของเฮีย
1 Lillycu
2 เลขาว่างงาน
3 แอน หมวยยั่วสวาท
4 Lady (( ต้มมัด ))
5 BrOoKe
ทั้งหมด คือผู้ที่มีส่วนทำให้เฮียยืนหยัดเป็น วิรุฬฯ มาได้ถึงทุกวันนี้
	ความสำเร็จของผู้ชาย มักมีผู้หญิงอยู่เบื้องหลัง
สำหรับเฮีย ผู้หญิงอยู่ข้างหลังเยอะชิพ-หาย
ไว้มีโอกาส เฮียจะเล่าให้เธอฟัง
	- ไม่ ไม่ !! มันไม่ใช่เฮีย !!
มีคนใช้ชื่อ &#8221; วิรุฬจำบัง &#8221; เล่นกระทู้การเมืองอยู่ที่ ห้องราชดำเนิน พันทิพ
ซึ่งก็ไม่แปลก เพราะใครก็มีสิทธิ์ที่จะใช้ชื่ออะไรก็ได้
และ มันก็ไม่ได้ทำให้ค่าไฟแพงขึ้น หรือ ทำให้ชีวิตของเฮีย ตกต่ำ ไปกว่านี้
แต่เมื่อเห็นการใช้ภาษา + แนวทาง การตอบกระทู้ของเขาแล้ว เฮียรู้สึกไม่ยินดีที่มีคนเข้าใจ
ว่า >> เขาคนนั้นเป็นคนเดียวกันกับเฮีย
	เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่ ยังไม่เกิดความเสียหายอะไร กับใคร เพียงแต่เฮียอยากขอบอกกับทุกคนไว้ก่อน ว่า
เฮียไม่เคยใช้ชื่อ &#8221; วิรุฬฯ &#8221; ตั้ง-ตอบ ...</description>
		<link>http://viroon.blogsome.com/2007/06/27/love-story/</link>
	</item>
	<item>
		<title>เรื่องเสียว ของสองหาว &#8221; นอนพุงป่อง ใน ห้องผ่าตัด &#8220;</title>
		<description>	โดยแขกรับเชิญ >> สองหาว (( แขกจริง จริง เฮียไม่ได้พูดเล่น ))
	..
..
	อยู่ ๆ ก็นึกอยากจะตรวจร่างกาย เนื่องจากเวลาเดินทางไปต่างประเทศแบบลุย ๆ นาน ๆ แล้วชอบปวดตรงแถว ๆ ไส้ติ่ง
แต่เคยปรึกษาหมอแล้วเขาบอกว่าไม่เป็นไร เวลาอากาศหนาว ๆ บางครั้งเวลาไอแล้วอาจเจ็บ ๆ ได้ เป็นเรื่องปกติ
แล้วก็อธิบายอะไรไม่รู้เยอะแยะไม่เข้าใจ แต่หลัง ๆ ปวดบ่อย ๆ ไปตรวจให้ละเอียดหน่อยน่าจะดีกว่า
ถ้ามันเป็นเรื่องปกติพวกแอสกิโมคงจะปวดท้องกันเป็นที่สนุกสนานเวลาหนาว ๆ 
	ส่งสมหมี่เสร็จก็เลี้ยวรถเข้าถนนลาดพร้าว ตรงดิ่งไปโรงพยาบาลเวชธานี แบบไม่มีเหตุจูงใจ เลือกเอาใกล้ ๆ บ้าน เป็นหลัก
	โรงพยาบาลนี้ใหญ่โตหรูหราเหมือนโรงแรมมากกว่าโรงพยาบาล ท่าทางจะแพง แต่ตรวจนิด ๆ หน่อยคงไม่เท่าไรเนอะ ผมพูดเองเออเอง 
	&#8220;เอง&#8221; &#8220;เออเอง&#8221; ผมพูด
	ลงทะเบียนเสร็จเจ้าหน้าที่ &#8220;จั่นเจา&#8221; &#8220;หม่าฮั่น&#8221; เอ๊ะไม่ใช่สิ นี่ไม่ใช่ศาลไคฟง คงไม่มีใครส่งผมไปประหาร
เจ้าหน้าที่สาวสวยน้อยกว่าแม่กิ๊กมากให้ผมขึ้นไปตรวจที่ชั้น 3 ...</description>
		<link>http://viroon.blogsome.com/2007/06/18/operation-2hows/</link>
	</item>
	<item>
		<title>วิรุฬฯ พบประชาชน // แฉ &#8221; วิทตี้ &#8221; กิ๊ก หนุ่มนอก</title>
		<description>	- ตลกหน้าม่าน
จำลอง ; ดวงอาทิตย์ กับ เชียงใหม่ อะไรอยู่ไกลจากตัวเรามากกว่ากัน ??
ประสงค์ ; ดวงอาทิตย์
จำลอง ; ผิด
ประสงค์ ; ผิดยังไง ??
จำลอง ; อ่ะ ยืนอยู่นี่แกมองเห็นดวงอาทิตย์ ป่ะ
ประสงค์ ; เห็น
จำลอง ; แล้วแกมองเห็น เชียงใหม่ ป่ะ
ประสงค์ ; ไม่เห็น
จำลอง ; นั่นไง ก็เชียงใหม่อยู่ไกลกว่าดวงอาทิตย์ แกเลยมองไม่เห็น
	- แฉ &#8221; วิทตี้ &#8221;
มันแอบชอบหนุ่มในเวบสองหาว เฮียรู้ลึก รู้จริง
(( เอาแค่นี้ก่อน รอมันเผลอจะมาแฉใหม่ ))
	- กลอนเหงา คนหงอย
กล้วยตานี ต้นนี้ ปลายหวีเหี่ยว
น้ำไหลเชี่ยว ปลายเหี่ยว เดี๋ยวก็หัก
อุปมา ดั่งเฮียนี้ มีความรัก
ซวยยิ่งนัก อกหักช้ำ ระกำทรวง
	- ...</description>
		<link>http://viroon.blogsome.com/2007/06/11/sweety-in-love/</link>
	</item>
	<item>
		<title>คนแก่ - เรื่องเก่า</title>
		<description>	สองเรื่อง ต่อไปนี้
เป็นเรื่องเก่าที่มีประวัติความเป็นมา น่าพิศวง
ขอให้เธออ่าน ด้วยความตั้งใจ
	- เรื่องที่หนึ่ง
เรื่องนี้เฮียโพสท์ที่สองหาว.comเมื่อซักสี่-ห้าปีก่อน
ตอนนั้นเฮียไม่ค่อยสนใจเซฟเรื่องที่ตัวเองเขียน
บางทีโพสท์แล้วก็ไม่ได้กลับไปดูอีก
เรื่องนี้ไม่ปรากฎที่คอลัมน์ของเฮีย เพราะตกหล่น หายไป
จนเฮียเองก็ลืมไปแล้ว
วันก่อน มีน้องคนหนึ่งเมล์เรื่องมาให้ แล้วถามว่า อันนี้เฮียเขียนหรือเปล่า
เขาไปเจอในเวบแห่งหนึ่ง
เฮียรู้สึกประหลาดใจ ที่เรื่องนี้เดินทางไปไหน ต่อไหน
ตั้งหลายปี แต่สุดท้ายก็กลับมาหาเฮีย จนได้
>> หญิง จุฬาลักษณ์ เธอมีอะไร มากกว่าที่เราเห็น <  </description>
		<link>http://viroon.blogsome.com/2007/02/27/2-old-stories/</link>
	</item>
	<item>
		<title>หลี่หมิง เขาเป็นแมวขวัญอ่อน</title>
		<description>	มีต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งอยู่ในบริเวณบ้านของเฮีย
เป็นไม้ที่ขึ้นอยู่ตามบ้านทั่วไป ไม่มีประโยชน์ แต่ก็ไม่มีโทษกับใคร
บางคืนแสงจันทร์ทำมุมกระทบกับกิ่งของมัน สาดส่องเงาเข้ามาในห้องนอน
บางครั้งก็พาดไปบนที่นอนของหลี่หมิง เป็นอยู่อย่างนั้นมานาน
ซึ่งเฮียก็ไม่เดือดร้อน หลี่หมิงก็ไม่เห็นว่าอะไร
วันหนึ่ง ไม่นานมานี้
เกิดเหตุอาเพศ ลมกรรโชก รุนแรง พัดกลางดึก กิ่งไม้หัก
ลอยมากระทบหน้าต่างเสียงดังปังปึง หลี่หมิงสะดุ้งตกใจ หูตั้ง ตาโต
ทำหน้าเลิ่กลั่ก กระโดดออกจากที่นอนมุดเข้ามาซุกใต้ผ้าห่มกับเฮีย
คืนนั้นเขาไม่ยอมนอน จน ลม สงบตอนใกล้สว่าง
หลังจากวันนั้น พอถึงเวลานอน เขาจะค่อย ค่อย ย่องเข้าไปในห้องอย่างระแวง
หันซ้าย - ขวา ก่อนคลานขึ้นที่นอน พอล้มตัวลงเขาก็จ้องไปที่หน้าต่างพักใหญ่
กว่าจะขดตัวในท่าของเขา แต่พอมีเสียงอะไรเล็ดลอดเข้ามานิดหน่อย เขาก็จะสะดุ้งเงยหน้ามองหาเฮีย
บางครั้งเห็นเงากิ่งไม้ไหว เขาก็ตกใจ
ผ่านไปเกือบหนึ่งสัปดาห์ อาการของหลี่หมิงยังเหมือนเดิม เฮียคิดว่าเขาคงเป็นอย่างนี้ตลอดไป
ถ้ากิ่งไม้นั้นยังเคลื่อนไหวเมื่อต้องลม และ แสงจันทร์ยังสาดส่องเป็นเงา ให้เขาเห็น
เฮียตัดสินใจโทรฯไปหาบริษัทที่ให้คำปรึกษาปัญหาแมวทางโทรศัพท์
ตอนแรก กด ผิด ดันไปติดเบอร์ &#8221; ถ้าคุณเหงา เราคือเพื่อน &#8221; มีผู้หญิงรับสาย
พูดเสียงแผ่ว แผ่ว ผสม ซี๊ด ซ๊าด  เฮียตกใจทำอะไรไม่ถูก เลยคุยไปเกือบสองชั่วโมง
กว่าจะรู้ว่าเธอไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญเรื่องแมว ก็เล่นเอาเฮียคอแห้ง ...</description>
		<link>http://viroon.blogsome.com/2007/02/11/lee-ming-sensitive-cat/</link>
	</item>
</channel>
</rss>
